Ν-ακετυλοφυΐνη (NAC): ΝΑΚ: Έρευνα για τα οφέλη για την ψυχική υγεία

Ν-ακετυλοπροβολεΐνη (NAC), μια μορφή του αμινοξειδούς εμβολιασμού, χρησιμοποιείται ευρέως στην επείγουσα ιατρική για τη θεραπεία ατόμων που λαμβάνουν υπερβολική δόση ακεταμινοφάγου ή παρακεταμίας. Οι ελεγχόμενες μελέτες με εικονικό φάρμακο έχουν διερευνήσει την αποτελεσματικότητα του NAC ως θεραπεία της μείωσης της καταθλιπτικής διαταραχής, της διπολικής διαταραχής, της σχιζοφρένειας, της τριχοτιλλομανίας και άλλων μεθόδων ελέγχου των παρορμήσεων και των συνθηκών χρήσης. Η NAC είναι γενικά καλά ανεκτική σε δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ψυχιατρικών διαταραχών, καθώς ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν ναυτία, έμετο, ναυτία, εξάνθημα και πυρήνα. Οι μελέτες που διερευνούν τα οφέλη του NAC για τις ψυχιατρικές διαταραχές υποδηλώνουν μερικές ευρέσεις. Το παρόν άρθρο θα παρέχει μια περίληψη των κυριότερων σημείων της έρευνας.

Ν-ακετυλοβλυεΐνη (NAC):

Η NAC αποκαλύπτει τα επίπεδα του κύριου αντιοξειδωτικού του οργανισμού, ένα μέσο που διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην απορρόφηση των τοξικών αντιδράσεων του οργανισμού (π.χ. «ελεύθερων ριζών»), μειώνοντας έτσι τις ενδοκυτταρικές βλάβες που προκαλούνται από αυτά τα εξαιρετικά αντιδραστικά μόρια.   Η NAC μειώνει επίσης τα επίπεδα των προπαραγόντων των τοξινών στον ορό, όπως η IL-6 και ο παράγοντας της νεφρώσεως όγκου άλφα, οι οποίες εμπλέκονται στην παθολογία της σχιζοφρένειας, της διπολικής διαταραχής και της καταθλιπτικής διάθεσης. Η NAC αυξάνει τα επίπεδα της επιβράδυνσης η οποία με τη σειρά της ρυθμίζει τις συνθετικές οδούς τόσο της γλουταμινικής όσο και της ντοπαμίνης και διεγείρει την απελευθέρωση της ντοπαμίνης. 

NAC, Καταθλιπτική Διαταραχή Μύσης (ΜΚΔ) και Διπολική Διαταραχή

Μια μετα-ανάλυση και συναισθηματική ανασκόπηση των ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετητών σχετικά με το NAC στην καταθλιπτική διάθεση σε άτομα που έχουν διαγνωστεί με την καταθλιπτική διαταραχή, διπολική διαταραχή και άλλες ψυχιατρικές διαταραχές περιλαμβάνει πέντε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο που μεταφέρθηκε στα έγγραφα ως προς το μέγεθος και τη μεθοδολογική αυστηρότητα (57) 4 συμβάσεις). Τα άτομα με καταθλιπτική διάθεση στο πλαίσιο διαφόρων ψυχιατρικών διαταραχών παρουσίασαν μέτρια βελτίωση των συμπλεγμάτων της καταθλιπτικής διάθεσης και βελτίωση της συνολικής λειτουργίας ως απάντηση στη μονοθεραπεία με NAC σε 12 έως 24 εβδομάδες. Σε μια συμπιεσμένη μελέτη διπλού υφάσματος 16 μηνών (252 επεισοδίων), οι επιδράσεις με τη διάγνωση της καταθλιπτικής διαταραχής έγιναν τυχαία σε NAC έναντι του εικονικού τύπου, ενώ έπαιξαν το συνηθισμένο υποκατάστατο τους. Σε περίπου 16 (αλλά όχι περίπου 12) η συχνή ανταπόκριση και το ύφασμα ήταν επίπεδα στην ομάδα NAC. Τα άτομα στην ομάδα NAC ανέφεραν υψηλότερα ποσοστά γαστρεντερικών ενοχλήσεων. 

Σε μια 6μηνη συνδυασμένη δοκιμή διπλήρωσης (75 δόσεις) με διπολική διαταραχή, επιτεύχθηκαν τυχαία να λάβουν NAC 2000mg/ημέρα έναντι του εικονικού παιδιού, συνεχίζοντας παράλληλα τη συνήθη θεραπεία τους. Τα άτομα που έλαβαν NAC παρουσίασαν σημαντική και διαρκή μείωση της διάθεσης των συμπτωμάτων και βελτίωση της συνολικής λειτουργικότητας σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού παιδιού. Οι βελτιώσεις έγιναν ένα μήνα μετά τη διακοπή του NAC. Σε μια ανοικτή ομάδα 2 από μια τυχαία ελεγχόμενη σύνθεση με εικονικό φάρμακο, 149 άτομα με μέτρια οξύτητα που είχαν διαγνωστεί με διπολική διαταραχή έλαβαν θεραπεία με NAC (1gm BID). Στο τέλος της σχεδίασης, τα φάρμακα της καταθλιπτικής διάθεσης μειώθηκαν σημαντικά και οι δείκτες λειτουργικότητας και ποιότητας ζωής βελτιώθηκαν. Σε μια μεταγενέστερη διπλή τυφή ελεγχόμενη με μια εικονική μελέτη φαρμάκου που έγινε από τους ίδιους τους συγγραφείς, 149 σταθεροί διπολικοί ασθενείς που εμφανίστηκαν τυχαία σε NAC (2gm/ημέρα) έναντι ενός εικονικού φαρμάκου, ενώ συνέχισαν τη θεραπεία ως συνήθως, δεν είχαν σημαντικές επιπτώσεις στα ποσοστά υποτροπής ή στη μέτρηση της λειτουργικότητας ή της ποιότητας ζωής. Στο καταληκτικό σημείο της μελέτης, οι βαθμολογίες των συμπτωμάτων παρέμειναν χαμηλές και οι μεταβολές στις μετρήσεις της έκκρισης στις σειρές NAC και του εικονικού παιδιού ήταν ελάχιστες. 

Σε μια πρόσφατα δημοσιευμένη συγκριτική μελέτη 16 μηνών (181 επεισοδίων) με διπολική διαταραχή με το τρέχον καταθλιπτικό επεισόδιο, πραγματοποιήθηκαν για να λάβουν NAC 2000mg/ημέρα, NAC με διατροφικά ή εικονικά φάρμακα, ενώ συνέχισαν τη συνήθη αγωγή τους με ψυχοτρόπα φάρμακα. Η συνδυασμένη συνθετική θεραπεία NAC συσχετίζει 16 ουσίες που είναι γνωστό ότι έχουν ευεργετικές επιδράσεις στη λειτουργία του μιού, συμπεριλαμβανομένης της της L-καρνιτίνης, της ουβινίνης (συνεννόησης Q10), άλφα λιποειδούς (ALA) και παράγοντες που συμπεριλαμβάνουν για τη φυσιολογική λειτουργία των μιτοχονδρίων. Στο τέλος της μελέτης δεν εξετάζεται η αναζήτηση μεταξύ των ατόμων όσον αφορά τη σοβαρότητα της διπολικής καταθλιπτικής διάθεσης, όπως μετρήθηκε με την κλίμακα της δοκιμής της μητρότητας Montgomery-Åsberg (MADRS). Περίπου 20 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας, τα άτομα στην ομάδα της συνδυασμένης θεραπείας ανέφεραν σημαντικά μεγαλύτερη κλινική βελτίωση σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Οι συγγραφείς ανέφεραν αυτό το αποτέλεσμα ως πιθανώς καθυστερημένο αποτέλεσμα της συνδυασμένης θεραπείας πρωτοκόλλου ή ως κλινική βελτίωση μετά την απόσυρση της θεραπείας. 

NAC και σχιζοφρένεια

Όπως και στη διπολική διαταραχή, τα άτομα με σχιζοφρένεια μπορεί να έχουν σχετικά μεγαλύτερη πνευματική πίεση σε σύγκριση με τα υγιή άτομα. Το επίπεδο του οξειδωτικού στρες μπορεί να σχετίζεται με τις αλλαγές στις μεμβράνες των νευρικών κυττάρων και τη δυσλειτουργία του μιτοχονδριακού συστήματος που καθορίζει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σε άτομα που έχουν διαγνωστεί με σχιζοφρένεια. Τα άτομα με σχιζοφρένεια μπορεί επίσης να έχουν μειωμένα επίπεδα γλουταμινικού στον προμετωπιαίο φλοιό. Η συνδυασμένη χορήγηση του NAC μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα των ψυχικών συμπυκνωμάτων μειώνοντας το συνολικό οξειδωτικό στρες και αυξάνοντας τα επίπεδα του γλουταμινικού στο ΚΝΣ. Σε μια μεγάλη 6μηνη συνδυασμένη μελέτη διπλήρωσης (140 δόσεις) με τη μέθοδο της ανθεκτικής σχιζοφρένειας στη θεραπεία, οι οποίοι έλαβαν το NAC 1000mg δύο φορές ημερησίως σε σύγκριση με το εικονικό παιδί, ενώ συνέχισαν να λαμβάνουν τα αντιψυχικά τους φάρμακα. Τα άτομα στην ομάδα NAC παρουσίασαν μέτρα για τη βελτίωση των αρνητικών συμπτωμάτων (όπως απάθεια, έλλειψη σκέψης, κοινωνική απόκλιση), βελτίωση της συνολικής λειτουργικότητας και μείωση των μη φυσιολογικών ακουστικών κινήσεων (συμπεριλαμβανομένων των εξωσωματικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από το αντιψυχικό τους). Τα άτομα που έλαβαν συμπληρωματικά NAC επέδειξαν βελτιωμένη αυτοφροντίδα, μεγαλύτερη κοινωνική αλληλεπίδραση και κίνητρα και πιο σταθερή διάθεση. Όπως και στη μελέτη για τη διπολική διαταραχή, οι βελτιώσεις εξαφανίστηκαν ένα μήνα μετά τη διακοπή του NAC. Είναι σημαντικό ότι πριν από τη μελέτη, το 60% των ασθενών είχε αξιολογηθεί μερικώς σε μια παρατεταμένη δοκιμή με απινίνη, ένα ασυνήθιστο αντιψυχολογικό φάρμακο που θεωρείται η πιο αποτελεσματική θεραπεία της ανθεκτικότητας στη θεραπεία της σχιζοφρένειας.

NAC και διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων

Τα ευρήματα των μικρότερων κλινικών δοκιμών υποστηρίζουν ότι η NAC μπορεί να είναι ευεργετική για τις διαταραχές ελέγχου των παροξυσμών, συμπεριλαμβανομένης της τριχοτιλλομανίας και της παθολογικής νόσου. Τα ευρήματα των περιπτώσεων και των μικρότερων ελεγχόμενων με εικονικά φάρμακα δείχνουν ότι η NAC 600mg έως 2400mg/ημέρα μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της ψυχικής αναγκαστικής απορρόφησης των μαλλιών (τριχοτιλλομανία), του τραχήλου των νυχιών και της πίεσης του. Τα άτομα που διαγνώστηκαν με τον παθολογικό όγκο και ανταποκρίθηκαν στο NAC 1800mg/ημέρα σε μια ανοιχτή μελέτη των 8 ατόμων που δοκιμάστηκαν τυχαία για να λάβουν το NAC 1800mg έναντι του εικονικού φαρμάκου σε μια νέα ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που συνεχίστηκε για 6 ακόμη εβδομάδες. Μέχρι το τέλος της μελέτης, το 83% των ατόμων στην ομάδα NAC ανταποκρίθηκε, έναντι μόνο του 28% των ατόμων στην ομάδα του εικονικού παιδιού. 

NAC, Αλλαγή ουσιών και εθισμός

Πολλές μελέτες σε ζώα και ανθρώπους έχουν διερευνήσει το ρόλο του NAC στη θεραπεία των ουσιών κατάχρησης και του εθισμού. Ο μηχανισμός έχει να κάνει με την αποκατάσταση των φυσιολογικών οδών αγγειοπάθειας που έχουν επηρεαστεί από τη μακροχρόνια χρήση φαρμάκων που επηρεάζουν την ντοπαμίνη και άλλους νευροδιαβιβαστές. Σε μια μικρή μελέτη της ανοικτής επισήμανσης (24 σημεία), η εξάρτηση από τη διαταραχή της χρήσης κάνναβης που έλαβαν θεραπεία με NAC 2400 mg/ημέρα οδήγησε σε μειώσεις στην καθημερινή χρήση κάνναβης και μειώσεις στην καταναγκαστική χρήση κάνναβης. Σε μια μικρή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη (29 επεισόδια), οι εξαρτώμενοι από την περιεκτικότητα νικοτίνης που χρησιμοποιήθηκαν τυχαία σε NAC 2400 mg/ημέρα έναντι του εικονικού παιδιού έφεραν ισοδύναμες και σημαντικές μη μειώσεις στο κάπνισμα. Τα ευρήματα μιας άλλης μικρότερης σύνθεσης διάρκειας 6 ετών υποδηλώνουν ότι η NAC 1200mg/ημέρα μπορεί να μειώσει τις δυσμενείς επιδράσεις της νικοτίνης στο DNA, μειώνοντας πιθανώς τον κίνδυνο καρκίνου σε ασθενείς που καπνίζουν. 

NAC και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η σοβαρότητα των συμπτωμάτων σε άτομα με ψυχο-αναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή μπορεί να σχετίζεται με το συνολικό σωματικό στρες. Μέχρι σήμερα, έχει δημοσιευθεί μόνο μία αναφορά περίπτωσης NAC ως θεραπεία της ΙΨΔ. Σε αυτήν την αναφορά περίπτωσης ενός ατόμου με σοβαρή ανθεκτικότητα στη θεραπεία ΙΨΔ που έλαβε θεραπεία με NAC 3gm/ημέρα σε συνδυασμό με φλουβοξαμίνη παρουσίασε σημαντική βελτίωση και συσχετισμό μεταξύ των αναγκών καταγωγής και των ιδεολογιών. 

Αναφερόμενες περιοχές για τα οφέλη της NAC και της ψυχικής υγείας της

Το συμπληρωματικό στρες μπορεί να είναι ένας κοινός υποκείμενος παράγοντας που συμβάλλει στην παθολογία των συναισθηματικών ψυχιατρικών διαταραχών, όπως η διπολική διαταραχή, οι διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, η σχιζοφρένεια και οι διαταραχές χρήσης των ουσιών. Τα αναδυόμενα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η συνδυασμένη χορήγηση του NAC μειώνει τη σοβαρότητα των συμπυκνωμάτων σε αυτές τις διαταραχές μέσω των φυσικών μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης της κύριας αντιοξειδωτικής γλουτένειας του οργανισμού, τη μείωση των επιπτώσεων των προπαραγόντων των τοξινών στον ορό και τη ρύθμιση των βιοσυνθετικών μονοπατιών του γλουταμινικού και του ντοπαμινικού. Αν και τα ευρήματα είναι ασυνεπή, τα συσσωρευμένα στοιχεία υποστηρίζουν ότι η ταυτόχρονη χορήγηση του NAC έχει ευεργετικά αποτελέσματα στη διπολική διαταραχή, στη σχιζοφρένεια, στις διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων και στις διαταραχές της χρήσης. Τα ευρήματα μιας πρόσφατα δημοσιευμένης σχεδίασης υποδηλώνουν ότι η συνδυασμένη χορήγηση NAC μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερημένα οφέλη μετά τη διακοπή της θεραπείας, όταν χορηγείται σε συνδυασμό με επιλεγμένα θρεπτικά συστατικά. Χρειάζονται εκτεταμένες μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο για να επιβεβαιώσουν αυτά τα προκαταρκτικά ευρήματα, να καθορίσουν τις δόσεις του NAC για διάφορες ψυχιατρικές διαταραχές και να διερευνήσουν περαιτέρω τις παρόμοιες χρήσεις του NAC σε συνδυασμό με σταθεροποιητές της διάθεσης, αντιψυχικά και άλλα θρεπτικά συστατικά με στόχο τη μείωση του σωματικού στρες και τη βελτίωση της λειτουργικότητας του πνεύματος. 

Αναφορές:

1. Andreazza AC, Kapczinski F, Kauer-Sant'Anna M, et al. 3-νιτροτυροσίνη και αντιοξειδωτικό σύστημα γλουταθειόνης σε ασθενείς στα πρώτα και τελευταία στάδια της διπολικής διαταραχής. J Ψυχιατρική Νευροεπιστήμη. 2009; 34:263-71. 
2. Berk M, Turner A, Malhi GS, Ng CH, Cotton SM, et al (2019) Τυχαία ελεγχόμενη δοκιμή ενός θεραπευτικού στόχου του μιτοχονδριακού θεραπευτικού στόχου για τη διπολική κατανόηση: μιτοχονδριακοί παράγοντες, Ν-ακετυλοαιμία και εικονικό φάρμακο. BMC Μέσος 25; 17 (1): 18. 
3. Μπερκ Μ, Κόλοφ Δ, Ντιν Ο, και συν. Η Ν-ακετυλουλοποίηση ως πρόδρομος παράγοντας γλουταθείωσης για τη σχιζοφρένεια - μια διπλή τυφή, τυχαία ελεγχόμενη με τη δοκιμή ενός εικονικού φαρμάκου. Ψυχιατρική Βιόλ. 2008; 64:361-8. 
4. Berk M, Dean O, Cotton SM, Gama CS, Kapczinski F, et al (2011) Η αποτελεσματικότητα της Ν-ακετυλοκυστεΐνης ως συμπληρωματική θεραπεία στη διπολική κατάθλιψη: μια δοκιμή ανοιχτής ετικέτας. J Επηρεάζει τη Διαταραχή. 2011 Δεκέμβριος; 135 (1-3): 389-94. 
5. Berk M, Dean OM, Cotton SM, Gama CS, Kapczinski F, et al (2012) Θεραπεία συντήρησης Ν-ακετυλοκυστεΐνης για διπολική διαταραχή: μια διπλά τυφλή τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή. BMC Μεσ. 2012 Αύγουστος 14, 10:91.
6. Μπερκ Μ, Κοπόλοφ DL, Ντιν Ο, και συν. Το N-ακετυλοπροπύλιο για καταθλιπτικά φάρμακα στη διπολική διαταραχή - μια διπλή τυφή δοκιμής που ελέγχεται τυχαία με ένα εικονικό φάρμακο. Ψυχιατρική Βιόλ. 2008; 64:468-75. 
7. Μπερκ Μ, Τζέβονς Σ, Ντιν Ο, και συν. Πράγματα που τρώνε καρφιά. Η επίδραση της Ν-ακετυλουλοποίησης στο δάγκωμα των νυχιών. Έκθεση ΚΝΣ 2009; 14:357-60. 
8. Μπερκ Μ, Μουνίμπ Α, Ντιν Ο, και συν. Οι ποιοτικές δοκιμές φαρμάκων μπορούν να επιτευχθούν σε πρώιμο στάδιο: δεδομένα και μπορούν να γίνουν από μια δοκιμή της Ν-ακετυλουλοποίησης στη σχιζοφρένεια. J Clin Ψυχιατρική. 2010 1 Σεπτεμβρίου 
9. Μπερκ Μ, Νγκ Φ, Ντιν Ο, και συν. Γυμναστική: ένας νέος θεραπευτικός στόχος στην ψυχιατρική. Τάσεις Φαρμακολικής Επιστήμης 2008; 29:346-51. 
10. Μπλοχ ΜΧ, ΜακΓκουάιρ Τζ, Λάντερος-Βάιζενμπεργκερ Α, και συν. Μετα-ανάλυση της απόκτησης δόσης των SSRI στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Μολ-Ψυχιατρική. 2010; 15:850-5. 
11. Carlsson A. Το νευροχημικό στάδιο της σχιζοφρένειας. Φαρμακοψυχιατρική. 2006; 39 (Παράρτημα 1) :S10-4. 
12. Κάρτερ Σι Τζέι. Τα γονίδια ευαισθησίας στη σχιζοφρένεια συγκεντρώνονται σε μονοπάτια αλληλεπίδρασης που σχετίζονται με την εργατική μετάδοση και τη μακροχρόνια ενδυνάμωση, το οξειδωτικό στρες και τη βιωσιμότητα των ολιγοδενικών δροκυττάρων. Αναφορά Σχιζόφρων 2006; 86:1-14. 
13. Τσακραμπορτι Σ, Σινγκ ΟΠ, Ντασγκούπτα Α, και συν. Συσχέτιση μεταξύ των παθήσεων TBARS που προκαλείται από την υπεροξείδωση των λιπιδίων και τη σοβαρότητα της νόσου στην ψυχοψυχαναγκαστική διαταραχή. Πρόγραμμα νευροψυχοφαρμακόλης Biol Ψυχιατρική. 2009; 33:363-6. 
14. Ντινάν ΤΓ. Οι πιο συνηθισμένοι δείκτες στη μύτη. Ψυχιατρική άποψη. 2009; 22:32-6.
15. Ντρέξχατζ ΡΚ, Κίνιφ Ε.Μ., Πάντμος ΡΚ, κ.α. Το σύστημα των μονοπύρηνων αγγειοκυττάρων και τα ποικίλα κύτταρα των κυτοκινών τους στη σχιζοφρένεια και τη διπολική διαταραχή. Ειδικός Πρεσβύτερος Νευρόθερ. 2010; 10:59-76. 
16. Gere-Paszti E, Jakus J. Η επίδραση της ν-ακετυλουλοποίησης στην απελευθέρωση της ντοπαμίνης με τη μεσολάβηση αμφεταμίνης σε φέτες ραβδωτού τύπου αρουραίας με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης αντιστρόφως της φάσης ζεύγους των ιόντων. Βιόμεντ Χρωματογρ. 2009; 23:658-64. 
17. Γκραντ JE, Κιμ SW, Οντλάουγκ BL. Η Ν-ακετυλοβλεΐνη, ένας παράγοντας που ρυθμίζει το γλουταμινικό, στη θεραπεία του παθολογικού τζίνου: μια πιλοτική μελέτη. Ψυχιατρική Βιόλ. 2007; 62:652-7. 
18. Γκραντ ΤΖΕ, Οντλάουγκ BL, Κιμ SW. Η Ν-ακετυλουλοποίηση, ένας ρυθμιστής του γλουταμιού, στη θεραπεία της τριχοτιλλομανίας: μια διπλή τυφή, ελεγχόμενη με μια μελέτη εικονικού φαρμάκου. Αρχιγενής Ψυχιατρική. 2009; 66:756-63. 
19. Γκρέι ΚΜ, Γουάτσον NL, Κάρπεντερ MJ, και συν. Το ν-ακετυλοφυΐνη (NAC) σε νεότερους παράγοντες της μαριχουάνας: μια πιλοτική μελέτη της ανοικτής επισήμανσης. Είμαι εθισμένος στο J. 2010; 19:187-9. 
20. Χασιμότο Κ, Τσουκάντα Η, Νισιγιάμα Σ, και συν. Οι επιδόσεις του N-ακετυλο-L-αναστολικού στη μείωση των μεταφορέων ντοπαμίνης στον εγκέφαλο σε πιεστές που έλαβαν θεραπεία με μεθαμφεταμίνη. Ανν Νι Ακαδημία Επιστημών 2004; 1025:231-5. [ΠουμπΜε] [Σχολείο Google]
21. Χίμι Τ, Ικέντα Μ, Γιασουχάρα Τ, και συν. Ενσωματικός νευρωνικός θάνατος που προκαλείται από την αναστολή της πρόσληψης του γλουταμινικού σε καλλιεργημένα νευρώματα της ιπποκαμπίνας. J Αναφορά Νευροεπιστήμης 2003; 71:679-88. 
22. Τζανάκι Ρ, Ντόχοβιτς Ρ, Σαρανσάρι Π, και συν. Η διαμόρφωση της απελευθέρωσης της ντοπαμίνης [3H] από τη γλυκοπάθεια σε φέτες του αναπνευστικού σώματος. Αναφορά Νευροχημείας 2007; 32:1357-64. 
23. Κνάκστεντ Λ.Α., ΛαΡόουε Σ, Μαρντικιάν Π, και συν. Ο ρόλος της ανταλλαγής της αντίδρασης του ασθενούς στην απόκτηση από τη νικοτίνη σε ανθρώπους και ανθρώπους. Ψυχιατρική Μπιόλ. 2009; 65:841-5. 
24. Λαφλέρ DL, Πίτενγκερ Γ, Κελμένντι Β, και συν. Ενίσχυση της Ν-ακετυλοπροαίρεΐνης σε αναστολικές επαναπρόσληψης σεροτονίνης που είναι ανθεκτικές στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Ψυχοφαρμακολογία (Berl) 2006; 184:254-6. 
25. LaRowe SD, Μαρντικιάν Π, Μάλκολμ Ρ, και συν. Ασφάλεια και ανεκτικότητα του Ν-ακετυλολιπών σε άτομα που συνδέονται με την κοκαΐνη. Είμαι εθισμένος στο J. 2006; 15:105-10. 
26. ΛαΡόουε Σ.Δ., Μίρικ Χ, Χέντεν Σ. και συν. Εξίσου η εμπειρία για κοκαΐνη από την Ν-ακετυλοφυΐνη; Am J Psychiatry. 2007; 164:1115-7.
27. Μαρντικιάν ΠΝ, ΛαΡόουε Σ.Δ., Χέντεν Σ. και συν. Η ανοικτή δοκιμή της Ν-ακετυλολυπροΐνης για τη θεραπεία της εξάρτησης από την κοκαΐνη: πιλοτική μελέτη. Πρόγραμμα νευροψυχοφαρμακόλης Biol Ψυχιατρική. 2007; 31:389-94. 
28. Μάρεκ Τζέι, Μπέλ Β, Μπεσπάλοφ ΑΙ, κ.α. Υπομετωπικότητα στη σχιζοφρένεια (υποδοχής ν-μεθυλ-D-ασπαρτικού): Ο εγκέφαλος με ενισχυμένη συνεκτικότητα; Mol Pharmacol. 2010; 77:317-26. 
29. Οντλάουγκ BL, Γκραντ Τζέι. Η Ν-ακετυλοπροχέΐνη στη θεραπεία των διαταραχών του νοσηλευτισμού. J Clin Ψυχοφαρμακόλη. 2007; 27:227-9. 
30. Οζντεμίρ Ε, Τσετινκάγια Σ, Ερσάν Σ, και συν. Τα επίπεδα του σεληνίου στον ορό και μη-διαλογόνο στο πλάσμα και την επίδραση των αντιοξειδωτικών ενώσεων σε ασθενείς με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Πρόγραμμα νευροψυχοφαρμακόλης Biol Ψυχιατρική. 2009; 33:62-5. 
31. Βαν Σούτεν FJ, Μπεσαρατίνια Α, Ντε Φλόρα Σ, κ.α. Επιτεύγματα της χορήγησης του N-ακετυλο-L από το στήθος: μελέτη πολλαπλών βιοδεικτών σε καπνιστές. Βιοδείκτες Επιδημιόλης Καρκίνου Προηγούμενο 2002; 11:167-75.