Πίνακας περιεχομένων
Πίνακας περιεχομένων
Καθώς μεγαλώνουμε, η επιθυμία μας να διατηρήσουμε το νεανικό σθένος γίνεται πιο βαθιά. Οι Ισπανοί εξερευνητές ταξίδεψαν περίφημα σε μια παγκόσμια αναζήτηση για μια κυριολεκτική πηγή νεότητας. Τι γίνεται όμως αν το μυστικό για τη διατήρηση της νεανικότητας και της ζωτικότητας θα μπορούσε να βρεθεί στο σώμα μας;
Η αναδυόμενη επιστημονική έρευνα υποδηλώνει ότι η απάντηση στην παράταση της διάρκειας ζωής μας μπορεί να βρίσκεται σε μια ένωση που ονομάζεται σπερμιδίνη . Η σπερμιδίνη δεν βρίσκεται μόνο στο ανθρώπινο σώμα. Πολλές φυτικές και ζωικές πηγές τροφής είναι επίσης φορτωμένες με αυτή την πολύτιμη ένωση μακροζωίας.
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η κατανάλωση σπερμιδίνης έχει πολλά οφέλη για την υγεία. Από την προώθηση της κυτταρικής αναζωογόνησης έως τη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και της λειτουργίας του εγκεφάλου, η σπερμιδίνη έχει μεγάλες υποσχέσεις στη βελτιστοποίηση της ευημερίας μας. Ως αποτέλεσμα, η σπερμιδίνη έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον τόσο των ερευνητών όσο και των αναζητητών νέων. Σε αυτό το άρθρο, εμβαθύνουμε στα οφέλη για την υγεία της σπερμιδίνης και αναλύουμε τα στοιχεία που υποστηρίζουν αυτούς τους ισχυρισμούς.
Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1678 από τον Antonie van Leeuwenhoek μετά από αυτοπειραματισμό. Η σπερμιδίνη είναι η κυρίαρχη πολυαμίνη με δύο ή περισσότερες πρωτογενείς αμινομάδες. Είναι μια φυσική ένωση στα ριβοσώματα (η θέση μέσα σε ένα κύτταρο όπου συμβαίνει πρωτεϊνική σύνθεση) και σε άλλους ζωντανούς ιστούς. Στο ανθρώπινο σώμα, συντίθεται από την πρόδρομη του πουτρεσκίνη και χρησιμοποιείται για την παραγωγή σπερμίνης, μιας άλλης σημαντικής πολυαμίνης.
Η σπερμιδίνη, η σπερμίνη και άλλες πολυαμίνες είναι κυρίως υπεύθυνες για την ανάπτυξη, τη διαίρεση, τον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των κυττάρων. Ενώ ο μηχανισμός παραμένει άγνωστος, φαίνεται να απαιτούνται για τη σύνθεση DNA, τη σταθερότητα του DNA και την απόπτωση, μια μέθοδος προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου που χρησιμοποιείται για την εξάλειψη ανεπιθύμητων κυττάρων.
Δυστυχώς, τα επίπεδα των πολυαμινών, συμπεριλαμβανομένης της σπερμιδίνης, μειώνονται με τη γήρανση, σύμφωνα με μια μελέτη του 2019 στο Journal of Autophagy. Ως αποτέλεσμα, καθίσταται ζωτικής σημασίας να αναπληρώσετε αυτήν την απώλεια, είτε λαμβάνοντας συμπληρώματα είτε καταναλώνοντας τρόφιμα πλούσια σε σπερμιδίνη, όπως αυτά που αναφέρονται παραπάνω.
Η κυτταρική αναζωογόνηση, η μακροζωία και τα αντιγηραντικά αποτελέσματα είναι ο κύριος λόγος που η σπερμιδίνη έχει κερδίσει πρόσφατα το προσκήνιο τα τελευταία χρόνια. Τα συμπληρώματα σπερμιδίνης γίνονται όλο και πιο δημοφιλή και υπάρχει μια συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για αυτήν την ένωση, χάρη στην επιθυμία μας για βελτιωμένη διάρκεια υγείας και διάρκεια ζωής.
Είναι ενδιαφέρον ότι οι επιστήμονες γνωρίζουν για τις πολυαμίνες και τον ρόλο τους στον κυτταρικό μεταβολισμό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, μόλις πρόσφατα έμαθαν ότι τα επίπεδα σπερμιδίνης μειώνονται καθώς μεγαλώνουμε - ανοίγοντας ένα νέο σύνορο της επιστήμης για την ενίσχυση της μακροζωίας και τη βελτίωση της υγείας.
Πολλές μελέτες σε ζώα και ανθρώπους δείχνουν ότι η σπερμιδίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην καθυστέρηση της γήρανσης και των ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία. Για παράδειγμα, έρευνα που δημοσιεύθηκε στο American Journal Of Clinical Nutrition δείχνει ότι μια διατροφή πλούσια σε σπερμιδίνη βελτιώνει σημαντικά τη μακροζωία και μειώνει το ποσοστό θνησιμότητας ή τη θνησιμότητα.
Ωστόσο, ο ακριβής μηχανισμός δράσης της σπερμιδίνης μένει να γίνει κατανοητός, με τις περισσότερες έρευνες μέχρι στιγμής να δείχνουν τη διαδικασία
αυτοφαγία. Για παράδειγμα, οι συγγραφείς μιας ερευνητικής εργασίας του 2018 σημειώνουν ότι η σπερμιδίνη επεκτείνει τη διάρκεια ζωής προωθώντας την αυτοφαγία και μπορεί να είναι τόσο ισχυρή όσο η ραπαμυκίνη - ένα εγκεκριμένο από τον FDA ανοσοκατασταλτικό με ισχυρές διεγερτικές ιδιότητες αυτοφαγίας. Ωστόσο, προτού εμβαθύνουμε στο πώς η σπερμιδίνη προάγει την αυτοφαγία, ας κατανοήσουμε πρώτα το ρόλο της αυτοφαγίας στη μακροζωία.
Η αυτοφαγία (λατινικά σημαίνει αυτοφαγία) είναι μια διαδικασία που συμβαίνει όταν το σώμα καθαρίζει τα κατεστραμμένα κύτταρα «τρώγοντάς τα». Όσοι ασκούν διαλείπουσα νηστεία μπορεί να είναι εξοικειωμένοι με αυτή τη διαδικασία, η οποία πιστεύεται ότι ξεκινά μετά από 16 ώρες νηστείας. Τα κύτταρα χρησιμοποιούν αυτοφαγία για να υποβαθμίσουν τα παλιά και κατεστραμμένα μέρη τους και να τα επαναχρησιμοποιήσουν είτε για κυτταρική επιδιόρθωση είτε για δημιουργία νέων κυττάρων. Κατά μία έννοια, η αυτοφαγία είναι το σώμα που ανακυκλώνει παλιά και κατεστραμμένα συστατικά και τα επαναχρησιμοποιεί.
Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι ο ρυθμός αυτοφαγίας μειώνεται με την ηλικία, οδηγώντας σε συσσώρευση κατεστραμμένων και ηλικιωμένων κυττάρων. Η αποτυχία αυτής της διαδικασίας ανακύκλωσης, με τη σειρά της, έχει συνδεθεί με πολλές καταστάσεις που σχετίζονται με την ηλικία, όπως ο νευροεκφυλισμός, οι λοιμώξεις και πολλές αυτοάνοσες ασθένειες. Επιπλέον, ενώ τα ελαττώματα στον μηχανισμό αυτοφαγίας επιταχύνουν τη γήρανση, τα στοιχεία δείχνουν ότι η προώθηση αυτής της διαδικασίας μπορεί να βελτιώσει την υγεία και να προωθήσει τη μακροζωία.
Κατά την τελευταία δεκαετία, οι επιστήμονες άρχισαν να δοκιμάζουν την υπόθεση ότι ο τρόπος ζωής, η διατροφή και ορισμένα συμπληρώματα μπορεί να βοηθήσουν στην πρόκληση αυτοφαγίας. Αυτά περιλαμβάνουν περιορισμό θερμίδων, άσκηση, διαλείπουσα νηστεία, κετογονική δίαιτα, φάρμακα (ραπαμυκίνη), πράσινο τσάι και φυσικά συμπληρώματα όπως ρεσβερατρόλη, κουρκούμη, NMNκαι σπερμιδίνη.
Ως αποτέλεσμα, πολλές έρευνες δείχνουν τώρα ότι αν και η σπερμιδίνη υποστηρίζει τη μακροζωία με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ο πρωταρχικός μηχανισμός που εμπλέκεται είναι η αυτοφαγία.
Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2009 έδειξε ότι η χορήγηση σπερμιδίνης επέκτεινε σημαντικά τη διάρκεια ζωής της ζύμης, των μυγών, των σκουληκιών και των ανθρώπινων ανοσοκυττάρων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η σπερμιδίνη ανέστειλε ορισμένα ένζυμα γνωστά ως ακετυλοτρανσφεράσες. Αυτά τα ένζυμα εμπλέκονται στην υγεία του DNA. Ως αποτέλεσμα, η γονιδιακή έκφραση στην αυτοφαγία αυξήθηκε, μειώνοντας τον κυτταρικό θάνατο και ενισχύοντας τη μακροζωία.
Είναι ενδιαφέρον ότι μια μελέτη του 2010 έδειξε ότι ενώ η σπερμιδίνη ενισχύει την αυτοφαγία σε πολλά είδη, συμπεριλαμβανομένων της ζύμης, των σκουληκιών, των μυγών και των ανθρώπων, η αδρανοποίηση γονιδίων για αυτοφαγία καταργεί τα οφέλη που ενισχύουν τη ζωή της σπερμιδίνης σε αυτά τα είδη. Ομοίως, οι συγγραφείς μιας μελέτης του 2011 σημειώνουν ότι η σπερμιδίνη και η ρεσβερατρόλη, ενώ προκαλούν αυτοφαγία μέσω διαφορετικών οδών, και οι δύο συγκλίνουν στην τροποποίηση και την αναστολή των ίδιων ενζύμων, δηλαδή των ακετυλοτρανσφεράσων. Έτσι, τα δύο συμπληρώματα όχι μόνο υποστηρίζουν τη μακροζωία αλλά θα μπορούσαν να αλληλοσυμπληρώνονται.
Επιπλέον, μια μελέτη του 2014 διαπίστωσε ότι το κύριο ένζυμο που αναστέλλει την αυτοφαγία είναι το EP300 και η συμπλήρωση με σπερμιδίνη απενεργοποιεί τη δραστηριότητα αυτού του ενζύμου - οδηγώντας σε αυξημένη μακροζωία. Έτσι, πολλές έρευνες έχουν δημιουργήσει μια ισχυρή σχέση μεταξύ της σπερμιδίνης και της αυτοφαγίας. Ωστόσο, καθώς η σπερμιδίνη γίνεται όλο και πιο συνηθισμένη, οι επιστήμονες διερευνούν τώρα το ρόλο της σε συγκεκριμένες παθήσεις υγείας που σχετίζονται με την ηλικία, όπως οι εγκεφαλικές και καρδιακές παθήσεις.
Η βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας είναι η επέκταση του ίδιου φαινομένου. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2016 διαπίστωσε ότι η σπερμιδίνη παρουσιάζει καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα σε ποντίκια προωθώντας την αυτοφαγία και διατηρώντας τη λειτουργία της καρδιάς. Τα καρδιαγγειακά προβλήματα υγείας έχουν γίνει η κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, με μόνο την ισχαιμική καρδιακή νόσο να αντιπροσωπεύει το 16% των θανάτων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Ως αποτέλεσμα, η εύρεση τρόπων για τη διαχείριση αυτής της πληθώρας συνθηκών υγείας είναι η ανάγκη της ώρας. Και η συμπλήρωση σπερμιδίνης μπορεί να έχει τη δυνατότητα ως εναλλακτική θεραπεία.
Οι συγγραφείς μιας μελέτης του 2017 σε ποντίκια εργαστηρίου διαπίστωσαν ότι η σπερμιδίνη και η σπερμίνη ρυθμίζουν ή μειώνουν πολλές πρωτεΐνες και μεταβολίτες που εμπλέκονται στις ανοσοαποκρίσεις, την πήξη του αίματος, τον μεταβολισμό των λιπιδίων και τις οδούς μεταβολισμού της γλουταθειόνης (ένα αντιοξειδωτικό). Ομοίως, μια μελέτη του 2019 διαπίστωσε ότι η συμπλήρωση σπερμιδίνης ενισχύει τη βιωσιμότητα των καρδιακών κυττάρων, μειώνει τον κυτταρικό θάνατο, μειώνει το μέγεθος του εμφράγματος και βελτιώνει την καρδιακή λειτουργία σε ποντίκια με πρόσφατη καρδιακή προσβολή.
Αφού είδαν τα καρδιοπροστατευτικά οφέλη της σπερμιδίνης, οι ερευνητές άρχισαν να διεξάγουν δοκιμές σε ανθρώπους. Ως αποτέλεσμα, σε μια μελέτη του 2022, μια ομάδα ερευνητών στρατολόγησε 377 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (AMI) και μέτρησε τους δείκτες σπερμιδίνης στον ορό και οξειδωτικό στρες (βλάβη ελεύθερων ριζών λόγω έλλειψης ροής αίματος). Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα σπερμιδίνης στο αίμα τους είχαν καλύτερη πιθανότητα επιβίωσης από εκείνα με χαμηλότερα επίπεδα σπερμιδίνης, οδηγώντας τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι η σπερμιδίνη θα μπορούσε να είναι ένας πιθανός βιοδείκτης για την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων της καρδιακής προσβολής. Ωστόσο, απαιτείται περισσότερη έρευνα για να γίνουν αντικειμενικοί ισχυρισμοί.
Εκτός από τη μακροζωία και την προστασία της καρδιάς, η σπερμιδίνη ωφελεί επίσης σημαντικά τον εγκέφαλο και τη γνωστική λειτουργία και προστατεύει από κοινές εγκεφαλικές διαταραχές που σχετίζονται με την ηλικία, όπως το Αλτσχάιμερ και η νόσος του Πάρκινσον. Ένα μεγάλο σύνολο στοιχείων υποδηλώνει ότι η σπερμιδίνη μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμη για έναν γηράσκοντα εγκέφαλο, ειδικά όταν ο παγκόσμιος πληθυσμός γερνάει πολύ γρήγορα και η άνοια γίνεται όλο και πιο συχνή. Για παράδειγμα, μια εργαστηριακή μελέτη του 2020 δείχνει ότι η επίδραση της σπερμιδίνης και της σπερμίνης στην αντιγήρανση σχετίζεται με τη βελτίωση της αυτοφαγίας και της μιτοχονδριακής λειτουργίας.
Ομοίως, μια μελέτη του 2020 δείχνει ότι η σπερμιδίνη αναστέλλει την απώλεια μνήμης σε σκουλήκια με νόσο Αλτσχάιμερ και βελτιώνει τη συμπεριφορική απόδοση, π.χ. κινητική ικανότητα, σε σκουλήκια με νόσο του Πάρκινσον με μιτοφαγία (ένας τύπος αυτοφαγίας). Επιπλέον, η σπερμιδίνη καθυστερεί την επιταχυνθεία/πρόωρη γήρανση βελτιώνοντας την επιδιόρθωση του DNA. Επιπλέον, μια ερευνητική εργασία του 2021 έδειξε μια σχέση μεταξύ της υψηλότερης διαιτητικής πρόσληψης σπερμιδίνης και του μειωμένου κινδύνου γνωστικής εξασθένησης στους ανθρώπους. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η διατήρηση της μιτοχονδριακής και αυτοφαγικής λειτουργίας με τη σίτιση με σπερμιδίνη είναι απαραίτητη για την ενισχυμένη γνώση.
Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες κλινικές δοκιμές με βάση τον άνθρωπο για να διαπιστωθεί μια ισχυρή αιτιώδης σχέση μεταξύ της σπερμιδίνης και της βελτιωμένης υγείας του εγκεφάλου.
Η φλεγμονή είναι ένας φυσικός αμυντικός μηχανισμός στο σώμα ενάντια σε ξένους εισβολείς όπως βακτήρια, ιούς, μύκητες, παράσιτα και άλλους παράγοντες ενεργοποίησης. Ωστόσο, μερικές φορές, η φλεγμονή ξεφεύγει από τον έλεγχο, οδηγώντας σε σημαντική νοσηρότητα και γίνεται απειλή. Ωστόσο, τα καλά νέα είναι ότι η σπερμιδίνη μπορεί επίσης να διαδραματίσει πιθανό ρόλο σε φλεγμονώδεις διαταραχές όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2012 που δημοσιεύθηκε στο Journal of Biomedical Science δείχνει ότι η σπερμιδίνη παρουσιάζει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες εμποδίζοντας αιτίες φλεγμονής (όπως οι οδούς σηματοδότησης του πυρηνικού παράγοντα kappa B (NF-κB) και MAP κινάσες (MAPK)).
Επιπλέον, ένα εργαστηριακό μοντέλο του 2017 δείχνει ότι η σπερμιδίνη έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και προστατεύει από το οξειδωτικό στρες μειώνοντας την ενδοκυτταρική συσσώρευση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου. Τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου είναι ελεύθερες ρίζες που βλάπτουν το σώμα σε χρόνια φλεγμονή, όπως στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στην ισχαιμική καρδιακή νόσο και σε πολλές άλλες παθολογίες των πνευμόνων, των νεφρών και του ήπατος. Ομοίως, έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Inflammation Research έδειξε ότι η σπερμιδίνη καταστέλλει τα επίπεδα των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL-6 και IL-1β και αύξησε τα επίπεδα του αντιφλεγμονώδους παράγοντα IL-10 στον ορό.
Καθώς οι ερευνητές ρίχνουν όλο και περισσότερο φως στη σπερμιδίνη, βρίσκουν μεγάλες δυνατότητες για αυτήν την ένωση σε πολλές διαταραχές. Πρόσφατα στοιχεία έχουν δείξει ότι η σπερμιδίνη μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη σε διάφορους τύπους ασθενειών, από όγκους έως μυϊκές παθολογίες και δερματικές παθήσεις έως εντερικά προβλήματα. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2023 δείχνει ότι η σπερμιδίνη παρεμβαίνει ρητά στον κύκλο των κυττάρων του όγκου, αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων και καταστέλλοντας την ανάπτυξη του όγκου.
Επιπλέον, πρόσφατη έρευνα δείχνει επίσης μια σχέση μεταξύ της σπερμιδίνης και της νεανικής επιδερμίδας και της βελτιωμένης υγείας του εντέρου.
Η σπερμιδίνη αναγνωρίζεται γενικά ως ασφαλής από τον FDA ή την Ομοσπονδιακή Ένωση Φαρμάκων. Έχει εξαιρετική ανεκτικότητα και δεν υπάρχουν γνωστές δυσμενείς επιπτώσεις. Η σπερμιδίνη βρίσκεται φυσικά στο σώμα μας και στα τρόφιμα που τρώμε. Έτσι, το σώμα μας είναι καλά προσαρμοσμένο σε αυτή την ένωση.
Επιπλέον, η έρευνα δεν βρήκε επίσης δυσμενή αποτελέσματα που σχετίζονται με την κατανάλωση σπερμιδίνης.
Η σπερμιδίνη είναι ιδιαίτερα ευεργετική για το σώμα και το μυαλό. Καθώς περνά ο καιρός και εμφανίζεται περισσότερη έρευνα, η σπερμιδίνη θα συνεχίσει να αυξάνεται σε δημοτικότητα, ειδικά για τα προφανή οφέλη μακροζωίας της.
Παραπομπές:
ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ:Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση...
Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση, θεραπεία ή ιατρικές συμβουλές. Διαβάστε περισσότερα Το περιεχόμενο που παρέχεται σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας προορίζεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή άλλον επαγγελματία υγείας σχετικά με οποιαδήποτε ιατρική ή σχετική με την υγεία διάγνωση ή επιλογές θεραπείας. Οι πληροφορίες σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως υποκατάστατο των συμβουλών από έναν επαγγελματία υγείας. Οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται σχετικά με συγκεκριμένα προϊόντα σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν έχουν εγκριθεί για τη διάγνωση, θεραπεία, ίαση ή πρόληψη ασθενειών.
