Πίνακας περιεχομένων
Πίνακας περιεχομένων
Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αδένας σε σχήμα πεταλούδας που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του λαιμού σας. Είναι υπεύθυνο για τη ρύθμιση του μεταβολισμού και περιέχει ορμόνες που επηρεάζουν κάθε κύτταρο του σώματος.
Τα συμπτώματα της δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς είναι κοινά και συχνά φαίνονται μη ειδικά, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε εξέταση αίματος για να δείτε εάν τα συμπτώματά σας προκαλούνται από ασθένεια του θυρεοειδούς.
Μερικά από τα πιο κοινά παράπονα ασθενών με θυρεοειδή περιλαμβάνουν:
Οι διαταραχές του θυρεοειδούς επηρεάζουν δυσανάλογα τις γυναίκες αλλά μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε φύλο ή σε οποιαδήποτε ηλικία. Τα παιδιά πρέπει να αντιμετωπίζονται εάν έχουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς, καθώς η σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη και ανάπτυξη.
Τα ζητήματα που σχετίζονται με τον υποθυρεοειδισμό, όταν ο θυρεοειδής λειτουργεί πολύ αργά, είναι πιο κοινά από τον υπερθυρεοειδισμό, όταν ο θυρεοειδής λειτουργεί πολύ γρήγορα.
Ο πιο κοινός τύπος υποθυρεοειδισμού είναι η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto. Η νόσος του Grave είναι ο πιο κοινός τύπος υπερθυρεοειδισμού και μπορεί να είναι επικίνδυνη. Και οι δύο αυτές είναι αυτοάνοσες ασθένειες και οι εργαστηριακές εξετάσεις που εξετάζουν αυτές αναζητούν αντισώματα υπεροξειδάσης θυρεοειδούς (αντι-TPO) και αντισώματα κατά της θυρεοσφαιρίνης.
Οι πιο σχετικές θυρεοειδικές ορμόνες είναι η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH), η τριιωδοθυρονίνη (Τ3) και η τετραϊωδοθυρονίνη (Τ4). Η TSH προέρχεται από τον εγκέφαλο για να διεγείρει τον θυρεοειδή για να παράγει Τ4, το οποίο μετατρέπεται σε Τ3 στο αίμα. Η Τ3 είναι η πιο ενεργή, χρήσιμη θυρεοειδική ορμόνη. Η πιο κοινή συμβατική θεραπεία για τη νόσο του θυρεοειδούς είναι η αντικατάσταση θυρεοειδικών ορμονών.
Ιστορικά, η ανεπάρκεια ιωδίου προκαλούσε συχνά πρησμένο θυρεοειδή, που ονομάζεται βρογχοκήλη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το αλάτι έχει συχνά προσθήκη ιωδίου και από τότε που το ιωδιούχο άλας έγινε κοινό τη δεκαετία του 1920, η συχνότητα εμφάνισης βρογχοκήλης έχει μειωθεί.
Ωστόσο, ορισμένες έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι η υποκλινική ανεπάρκεια ιωδίου, ή ανεπάρκεια, εξακολουθεί να είναι κοινή σε πολλά μέρη του κόσμου. Μια μελέτη του 2017 σε 378 έγκυες γυναίκες στην Αιθιοπία διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα αυτών ήταν ανεπαρκή με ιώδιο. Ο μη θεραπευμένος υποθυρεοειδισμός ή η ανεπάρκεια ιωδίου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες στα μωρά, όπως διανοητική αναπηρία και προβλήματα ανάπτυξης.
Μια μελέτη του 2018 στο Νεπάλ εξέτασε τα επίπεδα ιωδίου σε συμμετέχοντες με φυσιολογικό θυρεοειδή, υποκλινικό υποθυρεοειδισμό και εμφανή υποθυρεοειδισμό. Διαπίστωσε ότι τα υπερβολικά επίπεδα ιωδίου συσχετίστηκαν με τον υποθυρεοειδισμό και οι περισσότεροι ασθενείς με φυσιολογικό θυρεοειδή είχαν επαρκή πρόσληψη ιωδίου.
Συμβουλευτείτε τον ιατρό σας για τη σωστή δοσολογία ιωδίου. Υπάρχουν πολλά αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις σωστές ποσότητες και οι μεγάλες δόσεις μπορούν να προκαλέσουν σημαντική βλάβη και μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων.
Έχει αποδειχθεί συχνά σε μελέτες ότι τα εντερικά προβλήματα μπορεί να είναι η αιτία της αυτοάνοσης ασθένειας του θυρεοειδούς.
Η ευαισθησία στη γλουτένη χωρίς κοιλιοκάκη μπορεί να είναι η βασική αιτία σε ασθενείς που έχουν δοκιμαστεί αρνητικά για κοιλιοκάκη. Άλλες τροφικές δυσανεξίες πρέπει να αξιολογούνται σε εξατομικευμένη βάση. Επισκεφθείτε έναν διαιτολόγο ή άλλο ιατρικό πάροχο για βοήθεια με μια δίαιτα εξάλειψης για να αποκαλύψετε πιθανές τροφικές δυσανεξίες.
Οι τροφικές δυσανεξίες προκαλούν διαταραχές στην ικανότητα πέψης και σωστής απορρόφησης της τροφής, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε πολλές από τις ελλείψεις που συζητούνται παρακάτω.
Το οξύ στο στομάχι είναι πολύ σημαντικό για τη σωστή διάσπαση της τροφής και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Η υποχλωρυδρία ή η αχλωρυδρία (που έχει λίγο έως καθόλου οξύ στομάχου) μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών που συμβάλλουν ή επιδεινώνουν τη νόσο του θυρεοειδούς.
Συζητήστε με τον ιατρό σας σχετικά με τη σωστή διάγνωση και θεραπεία του χαμηλού ή καθόλου στομαχικού οξέος.
Οι ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια σε ψευδάργυρο είναι πιο πιθανό να έχουν μη φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς. Ο θυρεοειδής επηρεάζει τη φυσιολογική απέκκριση και απορρόφηση του ψευδαργύρου. Ορισμένες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι ο ψευδάργυρος μπορεί να βοηθήσει στη μετατροπή του Τ4 σε Τ3, προκαλώντας το σώμα να χρησιμοποιεί περιορισμένα αποθέματα ψευδαργύρου γρηγορότερα.
Το σελήνιο είναι ένα σημαντικό ιχνοστοιχείο αντιοξειδωτικό που μπορεί να βοηθήσει στη μετατροπή του Τ4 σε Τ3.
Μια γερμανική μελέτη συμμετεχόντων με αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς διαπίστωσε ότι η λήψη 200 μικρογραμμαρίων σεληνίου είχε ως αποτέλεσμα σημαντικά μειωμένα επίπεδα αντισωμάτων αντι-TPO και βελτιωμένες εικόνες υπερήχων. Μετά από 6 μήνες, μια ομάδα στη μελέτη συνέχισε να παίρνει σελήνιο και συνέχισε να βλέπει βελτίωση. Η ομάδα που διέκοψε το σελήνιο επιδεινώθηκε ξανά. Παρόμοια αποτελέσματα έχουν παρατηρηθεί σε επαναλαμβανόμενες μελέτες.
Το 2003, ασθενείς με υπερθυρεοειδή που υποβάλλονταν σε συμβατική φαρμακευτική αγωγή μελετήθηκαν με προσθήκη συμπληρώματος σεληνίου. Αυτή η μελέτη διαπίστωσε ότι η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική με την προσθήκη του αντιοξειδωτικού σεληνίου.
Μια μελέτη του 2007 σε έγκυες γυναίκες με θετικά αντισώματα κατά του TPO που άρχισαν να συμπληρώνουν σελήνιο στις 12 εβδομάδες κύησης και συνεχίστηκαν μέχρι 12 μήνες μετά τον τοκετό διαπίστωσε ότι η συμπλήρωση μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς μετά τον τοκετό και μόνιμου υποθυρεοειδισμού.
Πάρα πολλά από τα καλά πράγματα είναι δυνατά. Όπως και με το ιώδιο, το υπερβολικό σελήνιο μπορεί να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της τριχόπτωσης, της κατάθλιψης και των νευρολογικών προβλημάτων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας για τη σωστή δοσολογία.
Η νόσος του Grave έχει βρεθεί ότι έχει πολλαπλές ανεπάρκειες που σχετίζονται με αυτήν, σύμφωνα με ένα από τα πιο ολοκληρωμένα βιβλία διατροφικής θεραπείας, Διατροφική Ιατρική του Alan Gaby, MD.
Αυτά περιλαμβάνουν μαγνήσιο, κάλιο, L-καρνιτίνη, βιταμίνες Β —ειδικά B12 και B6, χολίνη, βιταμίνη Α, βιταμίνη D, συνένζυμο q10, απαραίτητα λιπαρά οξέα, και βιταμίνη C. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υπερθυρεοειδισμός προκαλεί αύξηση του μεταβολισμού, γεγονός που προκαλεί την αύξηση της χρήσης αυτών των θρεπτικών συστατικών από το σώμα. Η Gaby συνιστά μια πολυβιταμίνη για αυτούς τους ασθενείς, αλλά συζητήστε τη δοκιμή και τη θεραπεία για ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών με τον ιατρό σας.
Σύμφωνα με μια μελέτη, 1 στους 62 ασθενείς με αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς έχει επίσης βιοψία επιβεβαιωμένη κοιλιοκάκη. Αυτό συγκρίνεται με τον παγκόσμιο επιπολασμό της κοιλιοκάκης που είναι περίπου 1%, αν και ο επιπολασμός είναι υψηλότερος στους πληθυσμούς του Καυκάσου.
Μια ανασκόπηση του 2018 διαπίστωσε ότι η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα είναι τρεις φορές πιο συχνή σε ασθενείς που έχουν επίσης κοιλιοκάκη.
Μια αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη σε άτομα με διάγνωση κοιλιοκάκης έχει αποδειχθεί σε μελέτες ότι αντιστρέφει πλήρως τα αυτοάνοσα αντισώματα του θυρεοειδούς με την πάροδο του χρόνου. Εάν έχετε διαγνωστεί με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, ρωτήστε το γιατρό σας για μια εξέταση διαλογής για κοιλιοκάκη.
Η τοξοπλάσμωση, ή T. gondii, είναι μια από τις πιο κοινές ζωονοσογόνες λοιμώξεις στον κόσμο. Μπορεί να είναι πολύ ήπια και απαρατήρητη σε υγιείς ανθρώπους ή πολύ σοβαρή σε εκείνους που είναι ανοσοκατεσταλμένοι. Η μόλυνση με τοξοπλάσμωση συμβαίνει κυρίως μέσω της κατάποσης μη ψημένου κρέατος. Αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας.
Μια μελέτη του 2014 σε έγκυες γυναίκες στην Τσεχική Δημοκρατία βρήκε συσχέτιση μεταξύ λανθάνουσας λοίμωξης από τοξοπλάσμωση και χαμηλότερης TSH, υψηλότερης Τ4 και αυξημένου κινδύνου αυτοαντισωμάτων θυρεοειδούς.
Οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις από ζυμομύκητες με κολπική, στοματική ή εντερική Candida θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πιθανή αιτία δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς. Σύμφωνα με τον Alan Gaby, MD, η παραγωγή αντιγόνων στο Candida albicans δημιουργεί αντισώματα που αντιδρούν διασταυρωμένα με τον θυρεοειδή αδένα σε ευαίσθητα άτομα.
Ένα έγγραφο του 2016 συζήτησε το οξειδωτικό στρες, τη φλεγμονή και τη σχέση του με τη δυσλειτουργία του θυρεοειδούς. Η παχυσαρκία και οι καρδιακές παθήσεις είναι κοινές καταστάσεις που συχνά συνδέονται φυσικά με τη νόσο του θυρεοειδούς και και οι δύο συνδέονται στενά με οξειδωτικό στρες και φλεγμονή.
Όπως σημειώθηκε παραπάνω, το σελήνιο είναι ένα αντιοξειδωτικό που μελέτες έχουν βρει ότι μπορεί να ωφελήσει εκείνους με νόσο του θυρεοειδούς. Ένας από τους καλύτερους τρόπους για την καταπολέμηση της φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες είναι να τρώτε μια ποικίλη διατροφή με πολλά φρέσκα, ολόκληρα, μη επεξεργασμένα τρόφιμα. Τα φρέσκα τρόφιμα είναι σημαντικά υψηλότερα σε αντιοξειδωτικά από τα επεξεργασμένα, συσκευασμένα τρόφιμα, τα οποία συχνά έχουν χαμηλότερη θρεπτική αξία.
Οι διαταραχές του θυρεοειδούς είναι πολύπλοκες και η θεραπεία θα πρέπει να περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση του ιστορικού ενός ασθενούς. Συχνά, ένα ζήτημα οδηγεί σε ένα άλλο, καθώς οι τροφικές δυσανεξίες, το χαμηλό οξύ του στομάχου και οι εντερικές διαταραχές συμβάλλουν στις ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών που επιδεινώνουν αυτές τις καταστάσεις. Επισκεφθείτε έναν εξειδικευμένο, αδειοδοτημένο ιατρικό πάροχο, όπως έναν φυσιοπαθητικό γιατρό ή έναν γιατρό λειτουργικής ιατρικής για ένα εξατομικευμένο σχέδιο θεραπείας που λαμβάνει υπόψη όλες τις μοναδικές σας περιστάσεις.
Παραπομπές:
ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ:Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση...
Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση, θεραπεία ή ιατρικές συμβουλές. Διαβάστε περισσότερα Το περιεχόμενο που παρέχεται σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας προορίζεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή άλλον επαγγελματία υγείας σχετικά με οποιαδήποτε ιατρική ή σχετική με την υγεία διάγνωση ή επιλογές θεραπείας. Οι πληροφορίες σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως υποκατάστατο των συμβουλών από έναν επαγγελματία υγείας. Οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται σχετικά με συγκεκριμένα προϊόντα σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν έχουν εγκριθεί για τη διάγνωση, θεραπεία, ίαση ή πρόληψη ασθενειών.
