Πίνακας περιεχομένων
Πίνακας περιεχομένων
Τα ορυκτά είναι χημικές ενώσεις ή μόρια που βρίσκονται στη φύση. Αν και συχνά αναφέρονται μαζί τους, τα μέταλλα είναι διαφορετικά από τις βιταμίνες. Είναι ανόργανες ουσίες που όχι μόνο παίζουν σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα της γης αλλά και στη γενική υγεία όλων των ζωντανών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων.
Τα ορυκτά ταξινομούνται ως σημαντικά εάν υπάρχουν περισσότερα από 5 γραμμάρια στο ανθρώπινο σώμα. Εάν υπάρχουν λιγότερα από 5 γραμμάρια, το ορυκτό θεωρείται ιχνοστοιχείο. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, όλα τα μέταλλα είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία των ενζύμων, των πρωτεϊνών και των κυττάρων στη βέλτιστη χωρητικότητά τους.
Ο σίδηρος αποτελεί το 5% του φλοιού της γης, ωστόσο η έλλειψη σιδήρου είναι η πιο κοινή ανεπάρκεια ορυκτών παγκοσμίως. Εκτιμάται ότι έως και ένας στους τρεις ανθρώπους παγκοσμίως έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε αυτό το απαραίτητο ορυκτό. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο. Οι άνδρες συνήθως έχουν συνολικά 4 γραμμάρια σιδήρου στο αίμα τους, ενώ οι γυναίκες έχουν 3 γραμμάρια.
Ο σίδηρος είναι πιο γνωστός για το ρόλο του στη διατήρηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, ή της αιμοσφαιρίνης, σε φυσιολογικά επίπεδα. Όταν ένα άτομο έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, δεν είναι σε θέση να παράγει επαρκή ερυθρά αιμοσφαίρια, με αποτέλεσμα μια κατάσταση γνωστή ως αναιμία. Ενώ υπάρχουν και άλλες αιτίες αναιμίας, όπως η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος , η χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ένα άτομο θα είναι αναιμικό.
Ο σίδηρος έρχεται σε δύο μορφές: ο αιμικός σίδηρος, ο οποίος προέρχεται κυρίως από ζωικές πηγές, και ο μη αιμικός σίδηρος, ο οποίος προέρχεται από φυτικές πηγές. Όταν ο σίδηρος καταναλώνεται στο κρέας, το σώμα θα απορροφήσει περίπου το 30 τοις εκατό του αιμικού σιδήρου που καταναλώνεται. Όταν ο σίδηρος καταναλώνεται από φυτά, ξηρούς καρπούς και σπόρους, περίπου το 10 τοις εκατό του μη αιμικού σιδήρου θα απορροφηθεί.
Ο σίδηρος πρέπει να λαμβάνεται μόνο εάν έχει διαγνωστεί ανεπάρκεια σιδήρου και οι πηγές τροφίμων δεν παρέχουν επαρκή σίδηρο. Μερικά άτομα έχουν μια κατάσταση που ονομάζεται αιμοχρωμάτωση, η οποία έχει ως αποτέλεσμα υπερφόρτωση σιδήρου. Μόλις διαγνωστεί έλλειψη σιδήρου και συνιστάται συμπλήρωση, πολλοί λαμβάνουν επίσης βιταμίνη C, η οποία θα βοηθήσει στην αύξηση της απορρόφησης.
Ένα ένζυμο «συμπαράγοντας» που εμπλέκεται σε περισσότερες από 350 χημικές αντιδράσεις στο ανθρώπινο σώμα, το μαγνήσιο είναι ζωτικής σημασίας. Ο μέσος άνθρωπος έχει περίπου 25 γραμμάρια μαγνησίου στο σώμα. Το ένα τοις εκατό αυτού βρίσκεται στον ορό και τα ερυθρά αιμοσφαίρια και το 90 τοις εκατό του ορού υπάρχει στα οστά και τους μύες. Ένα χαμηλό επίπεδο μαγνησίου στο αίμα δείχνει ότι κάποιος είναι ανεπαρκής. Ωστόσο, μια φυσιολογική εξέταση αίματος μπορεί επίσης να προκύψει όταν κάποιος δεν διαθέτει επαρκές μαγνήσιο στο σώμα. Συνολικά, εκτιμάται ότι έως και το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού καταναλώνει ανεπαρκείς ποσότητες μαγνησίου που απαιτούνται για την κορυφαία υγεία.
Η επαρκής πρόσληψη τροφών πλούσιων σε μαγνήσιο, η οποία περιλαμβάνει πράσινα φυλλώδη λαχανικά, είναι σημαντική. Συχνά, η διατροφή δεν είναι αρκετή και απαιτείται συμπλήρωμα.
Ορισμένα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ανεπάρκειας μαγνησίου. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν μειωτικά οξέος (π.χ. ομεπραζόλη, παντοπραζόλη, ρανιτιδίνη) και διουρητικά χάπια νερού (δηλ. φουροσεμίδη, τριαμτερένιο, υδροχλωροθειαζίδη).
Η απόκτηση μαγνησίου μέσω της διατροφής είναι καλύτερη. Ωστόσο, αυτό συχνά δεν αρκεί, ακόμη και σε εκείνους με υγιεινή, ολοκληρωμένη διατροφή. Το μαγνήσιο διατίθεται σε σκόνη, δισκίο ή κάψουλα. Μια φόρμουλα χηλικού μαγνησίου (όπως κιτρικό μαγνήσιο, γλυκινικό μαγνήσιο, μηλικό μαγνήσιο ή θρεονικό μαγνήσιο) είναι ιδανική για βέλτιστη απορρόφηση και αποτελεσματικότητα. Ένα σκεύασμα οξειδίου του μαγνησίου είναι αποδεκτό, αλλά περιστασιακά έχει γαστρεντερικές παρενέργειες, όπως χαλαρά κόπρανα, για μερικούς. Πάρτε σύμφωνα με τις οδηγίες στην ετικέτα. Όσοι έχουν προχωρημένη νεφρική νόσο θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν από τη λήψη.
Το ασβέστιο είναι ένα από τα πιο κοινά μέταλλα στο σώμα και στη γη. Στην πραγματικότητα, έως και το δύο τοις εκατό του σωματικού μας βάρους αποτελείται από ασβέστιο. Εκτιμάται ότι το 99% του ασβεστίου στο σώμα μας βρίσκεται στα οστά μας, ενώ το ένα τοις εκατό κυκλοφορεί στο αίμα και υπάρχει στα κύτταρα.
Το ασβέστιο είναι υπεύθυνο για την υγεία των οστών και των μυών, συμπεριλαμβανομένων των συσπάσεων των καρδιακών μυών. Όταν δεν καταναλώνεται επαρκές ασβέστιο στη διατροφή, μπορεί να εμφανιστούν επιπλοκές στην υγεία. Όταν καταναλώνονται με τροφή, το ασβέστιο και το μαγνήσιο είναι συνήθως ισορροπημένα. Όταν λαμβάνεται ένα συμπλήρωμα, θα πρέπει επίσης να προσθέσετε ένα συμπλήρωμα μαγνησίου. Επιπλέον, απαιτούνται επαρκή επίπεδα βιταμίνης D για την απορρόφηση του ασβεστίου.
Όταν η διατροφή δεν παρέχει επαρκές ασβέστιο, μπορεί να χρειαστεί να προσθέσετε ένα συμπλήρωμα ασβεστίου στην καθημερινή του αγωγή. Οι περισσότεροι που συμπληρώνουν λαμβάνουν 500 mg έως 1.000 mg ημερησίως. Το ανθρακικό ασβέστιο απαιτεί επαρκές οξύ στομάχου για απορρόφηση, οπότε η λήψη του με ένα γεύμα είναι καλύτερη. Εκείνοι που λαμβάνουν μειωτήρες οξέος λαμβάνουν καλύτερα ένα σκεύασμα κιτρικού ασβεστίου. Άλλες μορφές όπως ασβέστιο κοραλλιών, γλυκονικό ασβέστιο ή γαλακτικό ασβέστιο είναι επίσης αποδεκτές. Μερικοί λαμβάνουν επίσης συνδυασμούς ασβεστίου-μαγνησίου ή συμπληρώματα συνδυασμού ασβεστίου-μαγνησίου-ψευδαργύρου.
Εκτιμάται ότι, παγκοσμίως, ένας στους τρεις ανθρώπους έχει ανεπαρκή πρόσληψη ιωδίου . Απαιτείται επαρκές ιώδιο για την παραγωγή της θυρεοειδούς ορμόνης και του ενεργειακού μεταβολισμού. Όσοι έχουν συμπτώματα που αναφέρονται παρακάτω ή εκείνοι με πάθηση του θυρεοειδούς θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους σχετικά με τον έλεγχο του επιπέδου ιωδίου στα ούρα. Τα φυσιολογικά επίπεδα ούρων είναι > 100 mcg/L ή περισσότερο.
Όταν είναι ανεπαρκής, μπορεί κανείς να αναπτύξει βρογχοκήλη (διεύρυνση του θυρεοειδούς) ή οζίδια θυρεοειδούς. Τα χαμηλά επίπεδα ιωδίου σχετίζονται επίσης με κόπωση, χαμηλή θερμοκρασία σώματος και μειωμένη νοημοσύνη (έως 13,5 μονάδες) όπως μετρήθηκε σε ένα τυποποιημένο τεστ IQ. Η σοβαρή ανεπάρκεια στο έμβρυο και η πρώιμη παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε νοητική καθυστέρηση.
Η ανεπάρκεια ιωδίου είναι συχνή στην Αφρική και τη Νότια Ασία, ενώ το 50% των ανθρώπων στην Ευρώπη έχουν επίσης ήπια ανεπάρκεια, σύμφωνα με μελέτη στο Endocrine Reviews.
Μια μελέτη του 2018 σε νορβηγικές έγκυες γυναίκες στο Nutrients έδειξε ότι έως και το 55% των γυναικών είχαν υποβέλτιστη πρόσληψη ιωδίου στη διατροφή τους. Σύμφωνα με το Αυστραλιανό Ίδρυμα Θυρεοειδούς, «Περισσότερο από το 50% των παιδιών και των εγκύων ή θηλαζουσών γυναικών που ζουν στην Αυστραλία έχουν αποδειχθεί ότι έχουν έλλειψη ιωδίου».
Επιπλέον, μια μελέτη του 2011 στο Journal Thyroid έδειξε ότι σχεδόν το 10% των ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μέτρια έως σοβαρή ανεπάρκεια ιωδίου. Πιστεύεται ότι ένα επιπλέον πέντε έως 10 τοις εκατό είναι ήπια ανεπαρκές. Με άλλα λόγια, ένας στους πέντε Αμερικανούς μπορεί επίσης να είναι ανεπαρκής.
Όσοι στην Ιαπωνία τείνουν να έχουν υψηλότερη πρόσληψη ιωδίου από τις περισσότερες άλλες χώρες λόγω της συνήθους κατανάλωσης wakame (undaria), nori (porphyra) και kombu (laminaria), είδη φυκιών.
Όταν η διατροφή δεν είναι επαρκής, θα πρέπει να λαμβάνεται μια ποιοτική πολυβιταμίνη , αρκεί να περιέχει 150 mcg ιωδίου. Μερικοί λαμβάνουν επίσης συμπληρώματα φυκιών για να διασφαλίσουν ότι λαμβάνουν επαρκές ιώδιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συστήσει ότι τα 600 mcg είναι το ανώτατο όριο ιωδίου που λαμβάνεται κατά τη συμπλήρωση.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, εκτιμάται ότι έως και το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού θα μπορούσε να έχει ανεπάρκεια σε ψευδάργυρο. Όταν επηρεάζονται μικρά παιδιά, η ανάπτυξη μπορεί να καθυστερήσει ενώ το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί επίσης να επηρεαστεί αρνητικά, καθιστώντας πιο δύσκολη την καταπολέμηση επικίνδυνων βακτηρίων και ιών. Τα παιδιά στη Νότια Ασία, την Αφρική και τον Δυτικό Ειρηνικό διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τα παιδιά σε άλλες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, οι ηλικιωμένοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανεπάρκειας από τα παιδιά.
Ανάλογα με την ηλικία του ατόμου, συνιστώνται μεταξύ 2 mg και έως 13 mg ψευδαργύρου την ημέρα - οι γυναίκες που θηλάζουν έχουν τις υψηλότερες απαιτήσεις και τα βρέφη έχουν τις χαμηλότερες. Οι περισσότερες ποιοτικές πολυβιταμίνες περιέχουν ψευδάργυρο. Υπάρχουν επίσης συμπληρώματα συνδυασμού ασβεστίου-μαγνησίου-ψευδαργύρου που είναι ευεργετικά για την υγεία των οστών. Μερικοί, ωστόσο, μπορεί να χρειάζονται επιπλέον ψευδάργυρο και να πάρουν ένα συμπλήρωμα ψευδαργύρου. Οι παστίλιες ψευδαργύρου λαμβάνονται συχνά κατά τη διάρκεια της εποχής του κρυολογήματος και της γρίπης για να βοηθήσουν στην πρόληψη λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού.
Αναφορές:
ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ:Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση...
Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση, θεραπεία ή ιατρικές συμβουλές. Διαβάστε περισσότερα Το περιεχόμενο που παρέχεται σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας προορίζεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή άλλον επαγγελματία υγείας σχετικά με οποιαδήποτε ιατρική ή σχετική με την υγεία διάγνωση ή επιλογές θεραπείας. Οι πληροφορίες σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως υποκατάστατο των συμβουλών από έναν επαγγελματία υγείας. Οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται σχετικά με συγκεκριμένα προϊόντα σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν έχουν εγκριθεί για τη διάγνωση, θεραπεία, ίαση ή πρόληψη ασθενειών.
