Πίνακας περιεχομένων
Πίνακας περιεχομένων
Ένας από τους μεγαλύτερους διατροφικούς μύθους είναι ότι η διατροφή από μόνη της μπορεί να παρέχει επαρκή επίπεδα όλων των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών. Είναι μια πλάνη στις υπανάπτυκτες και ανεπτυγμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και είναι πιθανό, η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πλησιάζουν καν τη διατροφική επάρκεια χωρίς συμπληρώματα διατροφής. Υπάρχουν πολλά δεδομένα που υποστηρίζουν αυτήν τη δήλωση.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από διατροφική ανεπάρκεια βιταμινών και μετάλλων. Και στις ΗΠΑ, στοιχεία από την Εθνική Έρευνα Εξέτασης Υγείας και Διατροφής (NHANES) και το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών για την κατανάλωση τροφίμων και πρόσληψη θρεπτικών συστατικών για τους Αμερικανούς δείχνουν ότι υπάρχουν ελλείψεις θρεπτικών συστατικών σε σημαντικό μέρος του πληθυσμού των ΗΠΑ, ίσως έως και 80% για ορισμένες βιταμίνες και μέταλλα.
Οι συχνές ανεπάρκειες περιλαμβάνουν κάλιο , ψευδάργυρο , μαγνήσιο , βιταμίνη Β6 , φυλλικό , βιταμίνη Β12 , ιώδιο και βιταμίνη Κ2 . Αλλά οι πιο συχνές ανεπάρκειες βιταμινών και μετάλλων παγκοσμίως είναι οι βιταμίνες Α και D3 και σίδηρος.
Το επίπεδο μιας μεμονωμένης πρόσληψης βιταμινών και μετάλλων μπορεί να κυμαίνεται από σοβαρή ανεπάρκεια έως τοξικότητα. Κάπου ενδιάμεσα είναι το ιδανικό επίπεδο πρόσληψης. Δύο σχετικοί όροι χρησιμοποιούνται ευρέως για τον καθορισμό ενός προτύπου για την επιθυμητή πρόσληψη: Συνιστώμενο Διαιτητικό Επίδομα (RDA) και Συνιστώμενη Διατροφική Πρόσληψη (RDI).
Μία από τις μεγαλύτερες επικρίσεις του RDA είναι ότι δεν βασίζεται στον καθορισμό του βέλτιστου επιπέδου πρόσληψης θρεπτικών συστατικών αλλά μάλλον στο επίπεδο πρόσληψης θρεπτικών συστατικών που δεν θα οδηγήσει σε σημάδια ανεπάρκειας και σε μια εκτίμηση του επιπέδου της φυσιολογικής ανάγκης για το θρεπτικό συστατικό σε «υγιείς» ανθρώπους.
Μεταξύ του επιπέδου ανεπάρκειας και ενός επαρκούς ή βέλτιστου επιπέδου είναι μια περιοχή που αναφέρεται ως υποκλινική ή οριακή ανεπάρκεια ή θρεπτική ανεπάρκεια. Αυτοί οι όροι υποδηλώνουν ένα επίπεδο πρόσληψης θρεπτικών ουσιών πάνω από το οποίο προκαλεί κλασικά σημεία και συμπτώματα ανεπάρκειας, αλλά είναι λιγότερο από βέλτιστο επειδή σχετίζεται με κάποια στοιχεία φυσιολογικής ανεπάρκειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μόνες ενδείξεις υποκλινικής ανεπάρκειας θρεπτικών συστατικών μπορεί να είναι κόπωση, λήθαργος, δυσκολία συγκέντρωσης ή έλλειψη ευεξίας. Το χειρότερο είναι ότι η χρόνια, μακροχρόνια υποκλινική ανεπάρκεια μπορεί να φθείρει την υγεία μας με την πάροδο του χρόνου.
Εξετάστε τον αντίκτυπο ενός πρόσφατου ευρήματος ότι το σκορβούτο, η σοβαρή κατάσταση ανεπάρκειας βιταμίνης C, αυξάνεται στα παιδιά που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από πάνω από 19 εκατομμύρια παιδιατρικούς ασθενείς από μια εθνική βάση δεδομένων. Τα παιδιά με σκορβούτο αναγνωρίστηκαν από τον κωδικό ICD-10. Η συχνότητα εμφάνισης σκορβούτου αυξήθηκε τριπλάσια από 8,2 ανά 100.000 το 2016 σε 26,7 ανά 100.000 το 2020. Η πλειοψηφία (64,2%) των παιδιών είχε επίσης διάγνωση διαταραχής του φάσματος του αυτισμού.
Επιφανειακά, αυτό μπορεί να μην φαίνεται να είναι ένα μεγάλο ζήτημα, αλλά υπάρχουν μερικές σημαντικές εκτιμήσεις. Οι περισσότεροι γιατροί πιθανότατα δεν είναι σε επιφυλακή για ανεπάρκεια βιταμίνης C. Επίσης, η διάγνωση του σκορβούτου αντιπροσωπεύει το τελικό στάδιο της ανεπάρκειας βιταμίνης C. Το σκορβούτο είναι η κορυφή του παγόβουνου για υποκλινική ανεπάρκεια βιταμίνης C.
Η βιταμίνη C, ή ασκορβικό οξύ, παίζει βασικό ρόλο στην παραγωγή και διατήρηση του κολλαγόνου, της κύριας πρωτεΐνης του σώματος. Το σκορβούτο αντανακλά την ελαττωματική σύνθεση κολλαγόνου και αυτό οδηγεί σε αιμορραγία των ούλων, εξασθενημένη παραγωγή συνδετικού ιστού και οστών και κακή επούλωση πληγών. Η βιταμίνη C είναι επίσης κρίσιμη για τη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού και του εγκεφάλου.
Τα παιδιά με σκορβούτο εμφανίζουν αιμορραγία των ούλων, πόνο στα οστά και στις αρθρώσεις και εύκολοι μώλωπες. Πάνω από το 80% των παιδιατρικών ασθενών με σκορβούτο έχουν σοβαρό πόνο στα πόδια και στα οστά και αρνούνται να περπατήσουν λόγω του πόνου που προκαλείται από τη μεταφορά του σωματικού τους βάρους.
Η υποκλινική ανεπάρκεια βιταμίνης C δεν πρόκειται να έχει αυτά τα σοβαρά συμπτώματα. Αντίθετα, τα συμπτώματα θα είναι ασαφή, όπως ευερεθιστότητα, κόπωση, κακή όρεξη και ελαφρές καθυστερήσεις στην επούλωση πληγών. Η διάγνωση γίνεται με τη μέτρηση των επιπέδων βιταμίνης C στο αίμα, αλλά αυτό είναι πραγματικά μια περιττή ταλαιπωρία. Αντίθετα, είναι απλώς λογικό να ικανοποιούμε επιθετικά τις διατροφικές απαιτήσεις βιταμίνης C μέσω διατροφής ή/και συμπληρωμάτων. Το θέμα που τίθεται είναι ότι εάν το σκορβούτο είναι ένα αυξανόμενο ζήτημα, το ίδιο ισχύει και για ήπιες μορφές ανεπάρκειας βιταμίνης C.
Οι βιταμίνες και τα μέταλλα είναι απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, που σημαίνει ότι το σώμα δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά χωρίς αυτά. Μία από τις κύριες λειτουργίες των βιταμινών και των μετάλλων είναι ότι βρίσκονται στο ενεργό μέρος των ενζύμων και τα συνένζυμα συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ή να διασπάσουν μόρια.
Τα περισσότερα ένζυμα και συνένζυμα αποτελούνται από μια πρωτεΐνη και έναν συμπαράγοντα, συνήθως ένα απαραίτητο μέταλλο και/ή μια βιταμίνη. Εάν ένα ένζυμο στερείται του απαραίτητου ορυκτού ή βιταμίνης, γίνεται ανενεργό. Για παράδειγμα, ο ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για το ένζυμο που ενεργοποιεί τη βιταμίνη Α στην οπτική διαδικασία. Μια δίαιτα με επαρκή βιταμίνη Α καθίσταται άσχετη εάν δεν υπάρχει διαθέσιμος ψευδάργυρος για χρήση στο ένζυμο.
Τα περισσότερα ένζυμα περιέχουν μια πρωτεΐνη και έναν συμπαράγοντα, συνήθως ένα απαραίτητο μέταλλο ή βιταμίνη. Εάν ένα ένζυμο στερείται του απαραίτητου ορυκτού ή βιταμίνης, δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά. Το ένζυμο μπορεί να εκτελέσει τη ζωτική του λειτουργία παρέχοντας τα απαραίτητα ορυκτά/βιταμίνη μέσω διατροφής ή διατροφικής φόρμουλας. Για παράδειγμα, ο ψευδάργυρος απαιτείται για το ένζυμο που ενεργοποιεί τη βιταμίνη Α στην οπτική διαδικασία. Μια δίαιτα με επαρκή βιταμίνη Α είναι άσχετη επειδή η βιταμίνη Α δεν μπορεί να μετατραπεί στη δραστική μορφή χωρίς ψευδάργυρο στο ένζυμο.
Πολλά ένζυμα απαιτούν επίσης πρόσθετη υποστήριξη για να εκτελέσουν τη λειτουργία τους. Το στήριγμα έχει τη μορφή ενός συνενζύμου, ενός μορίου που λειτουργεί μαζί με το ένζυμο. Τα συνένζυμα αποτελούνται συχνά από βιταμίνη ή μέταλλο. Χωρίς το συνένζυμο, το ένζυμο είναι ανίσχυρο.
Στο σώμα, τα μικροθρεπτικά συστατικά (βιταμίνες και μέταλλα) λειτουργούν διαδραστικά. Μια ανεπάρκεια οποιασδήποτε βιταμίνης ή μετάλλου διαταράσσει αυτό το πολύπλοκο σύστημα και πρέπει να αποφεύγεται για την επίτευξη και τη διατήρηση της υγείας.
Η βιταμίνη Α ήταν η πρώτη λιποδιαλυτή βιταμίνη που ανακαλύφθηκε, αλλά αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος που ονομάστηκε «Α.» Ονομάστηκε για να υποδηλώσει τις «αντιμολυσματικές» ιδιότητές του. Η βιταμίνη Α είναι κρίσιμη για την υγεία και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα άτομα με έλλειψη βιταμίνης Α είναι πιο ευαίσθητα σε μολυσματικές ασθένειες, γενικά, αλλά ιδιαίτερα σε ιογενείς λοιμώξεις. Σε χρόνια ανεπάρκεια βιταμίνης Α, επηρεάζονται επίσης οι βλεννογόνες μεμβράνες που καλύπτουν την αναπνευστική οδό, τη γαστρεντερική οδό και τον ουρογεννητικό σωλήνα. Επίσης, επηρεάζει σοβαρά τα μάτια.
Στα μάτια, η ανεπάρκεια βιταμίνης Α προκαλεί μια κατάσταση γνωστή ως ξηροφθαλμία. Το πρώτο σύμπτωμα είναι η κακή νυχτερινή όραση. Καθώς η ανεπάρκεια βιταμίνης Α γίνεται πιο σοβαρή, προκαλεί ξήρανση και ρυτίδωση του εξωτερικού στρώματος του ματιού, του επιπεφυκότα. Και αν συνεχίσει να εξελίσσεται, οδηγεί σε μαλάκυνση, διάβρωση και έλκος του κερατοειδούς και, τελικά, τύφλωση.
Είναι συγκλονιστικό σε αυτή την εποχή της σύγχρονης ζωής το γεγονός ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης Α επηρεάζει πάνω από 500 εκατομμύρια ανθρώπους και εξακολουθεί να είναι η κύρια αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης σε πολλά μέρη του κόσμου. 2 Περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά που πάσχουν από ανεπάρκεια βιταμίνης Α τυφλώνονται κάθε χρόνο. Και περίπου τα μισά από αυτά τα παιδιά θα πεθάνουν μέσα σε 12 μήνες από την απώλεια της όρασης. Αν και σπάνια στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες, η σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης Α εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα στις υπανάπτυκτες χώρες. Για να αποφευχθεί η ανεπάρκεια βιταμίνης Α στις υπανάπτυκτες χώρες, μεγάλες προληπτικές δόσεις βιταμίνης Α (π.χ. 4.000 mcg ρετινόλης) χορηγούνται από τον ΠΟΥ και άλλους οργανισμούς σε παιδιά σε κίνδυνο κάθε έξι μήνες.
Η διάγνωση της ανεπάρκειας βιταμίνης Α γίνεται συνήθως με τη μέτρηση των επιπέδων ρετινόλης στο αίμα. Μια συγκέντρωση ρετινόλης στο πλάσμα ή στον ορό <0,35 μmol/L υποδηλώνει σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ενώ ένα επίπεδο <0,70 μmol/L υποδηλώνει υποκλινική ανεπάρκεια βιταμίνης Α.
Ενώ η σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης Α είναι σπάνια στις ΗΠΑ, περίπου το 46% των ενηλίκων έχουν ανεπαρκή πρόσληψη βιταμίνης Α. 3
Η βιταμίνη Α διατίθεται στη διατροφή σε δύο μορφές. Η ρετινόλη είναι προδιαμορφωμένη βιταμίνη Α και το β-καροτένιο μετατρέπεται από το σώμα σε ρετινόλη. Δυστυχώς, στον υποσιτισμό και στην ανεπάρκεια ψευδαργύρου, η μετατροπή της β-καροτίνης σε βιταμίνη Αείναι μειωμένη. Επιπλέον, λόγω της γενετικής, έως και το 25% των ανθρώπων μετατρέπουν ελάχιστα το β-καροτένιο σε βιταμίνη Α.4
Οι διατροφικές πηγές ρετινόλης περιλαμβάνουν αυγά, βούτυρο, εμπλουτισμένο γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, συκώτι βοδινού, συκώτι κοτόπουλου και λάδι από συκώτι γάδου. Οι διατροφικές πηγές β-καροτίνης περιλαμβάνουν πράσινα φυλλώδη λαχανικά και πορτοκαλί λαχανικά και φρούτα (όπως καρότα, γλυκοπατάτες, χειμωνιάτικη κολοκύθα, πεπόνι και μάνγκο). Γενικά, όσο μεγαλύτερη είναι η ένταση στο χρώμα του φρούτου ή του λαχανικού, τόσο υψηλότερο είναι το επίπεδο βήτα-καροτίνης ενός φρούτου ή λαχανικού. Για παράδειγμα, το λάχανο είναι σημαντικά υψηλότερο σε β-καροτένιο από το μαρούλι.
Η δραστικότητα της βιταμίνης Α μετρήθηκε αρχικά σε διεθνείς μονάδες, με ένα IU να ορίζεται ως 0,3 mcg κρυσταλλικής ρετινόλης ή 0,6 mcg βήτα-καροτίνης. Το 1967, ο ΠΟΥ συνέστησε η δραστηριότητα της βιταμίνης Α να αναφέρεται ως δραστικά ισοδύναμα ρετινόλης (RAE) και όχι σε I.U., με 1 mcg ρετινόλης να ισοδυναμεί με 1 RAE. Το 1980, αυτή η σύσταση εγκρίθηκε στις ΗΠΑ και η RDA για τη βιταμίνη Α αναφέρεται τώρα στην RAE, αν και εξακολουθεί να είναι συνηθισμένο να βλέπουμε τη δραστηριότητα της βιταμίνης Α να αναφέρεται σε IU. Το RDA για άνδρες και γυναίκες είναι 900 και 700 RAE, αντίστοιχα. Το ανεκτό ανώτερο επίπεδο πρόσληψης (UL) για ενήλικες ορίζεται σε 3.000 RAE προπαρασκευασμένης βιταμίνης Α για την αποφυγή τοξικότητας. Δεν υπάρχει καθορισμένο UL για το β-καροτένιο επειδή το σώμα δεν θα σχηματίσει ρετινόλη από β-καροτένιο εάν τα επίπεδα είναι επαρκή.
Προειδοποίηση: Οι δόσεις ρετινόλης μεγαλύτερες από 3.000 mcg (3.000 RAE ή 10.000 IU) δεν συνιστώνται για γυναίκες που διατρέχουν κίνδυνο εγκυμοσύνης. Οι υψηλότερες δόσεις ρετινόλης (αλλά όχι βήτα-καροτίνης) μπορούν να προκαλέσουν γενετικές ανωμαλίες και πρέπει να αποφεύγονται σε οποιαδήποτε γυναίκα που μπορεί να είναι έγκυος.
Υπήρξε μεγάλη φήμη σχετικά με τη σημασία της βιταμίνης D3 λόγω του κρίσιμου ρόλου της στην υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος. Αλλά η βιταμίνη D3 είναι ζωτικής σημασίας για πολλές κυτταρικές λειτουργίες σε όλο το σώμα. Η βιταμίνη D3 είναι περισσότερο μια «προορμόνη» παρά μια βιταμίνη. Παράγουμε βιταμίνη D3 στο σώμα μας από την αντίδραση μιας χημικής ουσίας στο δέρμα μας ως απάντηση στο φως του ήλιου. Αυτή η βιταμίνη D3 μετατρέπεται από το ήπαρ σε 25 (OH) D3 και στη συνέχεια τα νεφρά στην πιο ενεργή ορμονική μορφή της 1,25-διυδροξυβιταμίνη D3 ή καλσιτριόλη, η οποία παίζει βασικό ρόλο στο μεταβολισμό του ασβεστίου καθώς και στην έκφραση του γενετικού κώδικα. Το ανθρώπινο DNA περιέχει περισσότερες από 2.700 θέσεις δέσμευσης για τις πιο δραστικές μορφές βιταμίνης D3.
Η ανεπάρκεια βιταμίνης D3 ορίζεται συμβατικά ως να έχει επίπεδο 25 (OH) D3 στο αίμα μικρότερο από 25 ng/ml ή ακόμα και χαμηλότερο. Το επίπεδο στόχου στο αίμα για την εξασφάλιση επαρκούς κατάστασης D3 θεωρείται 40 ng/ml.5 Αλλά πολλοί ειδικοί στον τομέα της υγείας θεωρούν το επίπεδο αίματος 50-80 ng/ml ως το βέλτιστο εύρος.
Σημαντικά στοιχεία δείχνουν ότι περίπου το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να έχει έλλειψη βιταμίνης D3. 6 Στις ΗΠΑ, περίπου το 70% του πληθυσμού έχει ανεπαρκή επίπεδα βιταμίνης D3 (δηλαδή επίπεδα αίματος κάτω από 30 ng/ml) και περίπου οι μισοί έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D (25 (OH) D3 με επίπεδα κάτω των 25 ng/ml), συμπεριλαμβανομένου του 60% των νοσηλευτικών και νοσοκομειακών ασθενών και του 76% των εγκύων γυναικών.
Η βιταμίνη D είναι γνωστή ως «βιταμίνη του ήλιου» επειδή το δέρμα μπορεί να σχηματίσει βιταμίνη D3 όταν εκτίθεται στον ήλιο. Τα τρόφιμα και τα συμπληρώματα μπορούν επίσης να παρέχουν προδιαμορφωμένο D3. Οι καλύτερες πηγές είναι τα λιπαρά ψάρια, το συκώτι βοδινού, οι κρόκοι αυγών και τα γαλακτοκομικά προϊόντα εμπλουτισμένα με D3. Η μορφή D2 της βιταμίνης βρίσκεται σε μανιτάρια, ορισμένα εμπλουτισμένα τρόφιμα και συμπληρώματα διατροφής. Η μορφή D2 δεν είναι τόσο αποτελεσματική στην αύξηση των επιπέδων στο αίμα όσο η D3.7 Η καλύτερη μορφή συμπληρώματος είναι η βιταμίνη D3.
Δεδομένης της εκτεταμένης ανεπάρκειας των επιπέδων του 25 (OH) D3 στο αίμα, πολλοί ιατρικοί ειδικοί συστήνουν προληπτικά συμπληρώματα βιταμίνης D3 σε όλους, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, ως εξής:
Η σημασία του σιδήρου ως κεντρικού τμήματος του μορίου αιμοσφαιρίνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων (RBC) είναι γνωστή. Ο σίδηρος είναι κρίσιμος για τη μεταφορά οξυγόνου από τους πνεύμονες στους ιστούς του σώματος και στη μεταφορά διοξειδίου του άνθρακα από τους ιστούς στους πνεύμονες. Ο σίδηρος παίζει ρόλο στα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή DNA και κυτταρικής ενέργειας.
Η έλλειψη σιδήρου θεωρείται γενικά ως η πιο κοινή ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκτιμάται ότι 1,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, ή περίπου το 1/5 του παγκόσμιου πληθυσμού, έχουν έλλειψη σιδήρου.Ο υψηλότερος κίνδυνος για ομάδες ανεπάρκειας σιδήρου είναι τα βρέφη κάτω των δύο ετών, τα έφηβα κορίτσια, οι έγκυες γυναίκες και οι ηλικιωμένοι. Μελέτες έχουν βρει ενδείξεις ανεπάρκειας σιδήρου σε ποσοστό 30-50% των ατόμων αυτών των ομάδων και ακόμη υψηλότερα στους βίγκαν.
Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να οφείλεται σε αυξημένη απαίτηση σιδήρου, μειωμένη πρόσληψη από τη διατροφή, μειωμένη απορρόφηση ή χρήση σιδήρου, απώλεια αίματος ή συνδυασμό παραγόντων. Αυξημένες απαιτήσεις για σίδηρο εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της βρεφικής ηλικίας και των εφήβων και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας. Επί του παρόντος, οι περισσότερες έγκυες γυναίκες λαμβάνουν τακτικά συμπληρώματα σιδήρου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, καθώς η δραματική αυξημένη ανάγκη για σίδηρο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν μπορεί συνήθως να καλυφθεί μόνο μέσω της διατροφής.
Η ανεπάρκεια σιδήρου είναι η πιο κοινή αιτία αναιμίας (ανεπάρκεια ερυθρών αιμοσφαιρίων). Ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί ότι η αναιμία είναι το τελευταίο στάδιο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα εξαρτώμενα από σίδηρο ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή ενέργειας και το μεταβολισμό είναι τα πρώτα που επηρεάζονται από τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου.
Ακόμη και η οριακή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη λειτουργία πολλών ιστών στο σώμα. Συγκεκριμένα, μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση και εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και λειτουργία του εγκεφάλου. Η έλλειψη σιδήρου μειώνει σημαντικά την άσκηση, τη σωματική ικανότητα εργασίας και την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμά τις λοιμώξεις. Η έλλειψη σιδήρου σχετίζεται επίσης με σημαντικά μειωμένη προσοχή και χαμηλότερη διάθεση. λιγότερο περίπλοκη ή σκόπιμη, στενότερο εύρος προσοχής, μειωμένη επιμονή και μειωμένη εθελοντική δραστηριότητα. Ευτυχώς, με τη συμπλήρωση σιδήρου, υπάρχει επιστροφή στη φυσιολογική ψυχική λειτουργία.
Η έλλειψη σιδήρου στα παιδιά είναι ιδιαίτερα επιβλαβής καθώς υποφέρουν όχι μόνο από σωματικά αναπτυξιακά προβλήματα αλλά και από ψυχικές αναπηρίες. Περιλαμβάνονται οι καθυστερήσεις ομιλίας και γλώσσας, κακή διάρκεια προσοχής και μειωμένη βραχυπρόθεσμη μνήμη. Η έλλειψη σιδήρου αφήνει αυτά τα παιδιά να μην μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους, είτε ζουν σε μια ανεπτυγμένη είτε σε υπανάπτυκτη χώρα.
Η ανεπάρκεια σιδήρου προσδιορίζεται καλύτερα με μια εξέταση αίματος γνωστή ως φερριτίνη ορού. Στην ιδανική περίπτωση, το επίπεδο πρέπει να είναι τουλάχιστον 60 ng/ml για επάρκεια σιδήρου.
Οι καλύτερες διατροφικές πηγές σιδήρου είναι το κόκκινο κρέας, ειδικά το συκώτι. Καλές πηγές σιδήρου χωρίς κρέας περιλαμβάνουν ψάρια, φασόλια, μελάσα, αποξηραμένα φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως και εμπλουτισμένα ψωμιά και πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Ωστόσο, ο σίδηρος απορροφάται καλύτερα στο κρέας επειδή συνδέεται με την αιμοσφαιρίνη. Η απορρόφηση μη αιμικού σιδήρου δεν είναι πολύ καλή σε σύγκριση με τον αιμικό σίδηρο (ποσοστό απορρόφησης 5% για μη αιμικό έναντι 30% για αιμικό σίδηρο). Το RDA για το σίδηρο είναι 18 mg για τις γυναίκες και 10 mg. για τους άνδρες.
Τα πιο δημοφιλή συμπληρώματα σιδήρου είναι ο θειικός σίδηρος και ο φουμαρικός σίδηρος. Ωστόσο, οι καλύτερες μορφές φαίνεται να είναι το διγλυκινικό σίδηρο και το πυροφωσφορικό σίδηρο. Και οι δύο είναι απαλλαγμένες από γαστρεντερικές παρενέργειες με υψηλότερη σχετική βιοδιαθεσιμότητα, ειδικά εάν ληφθούν με άδειο στομάχι.
Πολλοί ειδικοί συστήνουν τη λήψη ενός συμπληρώματος που παρέχει 30 mg σιδήρου καθημερινά για να διατηρηθεί η θετική κατάσταση σιδήρου για τους βίγκαν.
Για έλλειψη σιδήρου, η συνήθης σύσταση είναι 30 mg σιδήρου δύο φορές την ημέρα μεταξύ των γευμάτων. Εάν αυτή η σύσταση έχει ως αποτέλεσμα κοιλιακή δυσφορία, πάρτε 30 mg με γεύματα τρεις έως τέσσερις φορές την ημέρα.
Μια δίαιτα που προάγει την υγεία είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία μιας σταθερής βάσης διατροφής για την οικοδόμηση με ένα στρατηγικό πρόγραμμα συμπληρωμάτων διατροφής. Καμία ποσότητα συμπληρωμάτων διατροφής δεν μπορεί να αντικαταστήσει αυτό το ίδρυμα. Ωστόσο, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε συμπληρώματα για να παρέχουμε διατροφική «ασφάλιση» για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών για βέλτιστη υγεία. Εδώ είναι οι προτάσεις μου:
Παραπομπές:
ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ:Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση...
Αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν προορίζεται να παρέχει διάγνωση, θεραπεία ή ιατρικές συμβουλές. Διαβάστε περισσότερα Το περιεχόμενο που παρέχεται σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας προορίζεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή άλλον επαγγελματία υγείας σχετικά με οποιαδήποτε ιατρική ή σχετική με την υγεία διάγνωση ή επιλογές θεραπείας. Οι πληροφορίες σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως υποκατάστατο των συμβουλών από έναν επαγγελματία υγείας. Οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται σχετικά με συγκεκριμένα προϊόντα σε αυτό το Κέντρο Ευεξίας δεν έχουν εγκριθεί για τη διάγνωση, θεραπεία, ίαση ή πρόληψη ασθενειών.
