Η πρώτη γραμμή άμυνας σας ενάντια στις ιογενείς θεραπείες

Η σημασία των παρεμβολών βλεννογόνων στους αεραγωγούς μας

Για να μολυνθεί ο ένας από τον λαιμό, πρέπει πρώτα να περάσουν ή να εισέλθουν στον οργανισμό μέσω της βλεννογόνου μεμβράνης. Αποτελεί το πρώτο εμπόδιο στη μόλυνση- το φυσιολογικό σύστημα είναι η δεύτερη γραμμή άμυνας. Υπάρχουν δύο τρόποι για να εισέλθετε ο ένας στους νεογέννητους και να προκαλέσετε σοβαρή βλάβη. Η κύρια οδός είναι μέσω της αναπνευστικής οδού, η άλλη είναι μέσω της γαστρεντερικής οδού.

Ο βλεννογόνος της αναπνευστικής οδού που καλύπτει τους αεραγωγούς μας είναι η πρώτη γραμμή άμνου έναντι της ιογενούς λοίμωξης. Αποτελείται κυρίως από κύτταρα γνωστά ως επιθηρικά κύτταρα βλεφαρίδων. Η εξωτερική επιφάνεια των κυττάρων αυτών καλύπτεται από κύτταρα που μοιάζουν με τρίχες και χαρακτηρίζονται από βλεφαρίδες. Οι βλεφαρίδες σχηματίζουν δεσμίδες και δρουν σαν βούρτσες για να μεταφέρουν τις εκκρίσεις της αναπνευστικής οδού, τους μικροοργανισμούς τους και τα υπολείμματα προς τα πάνω και τελικά προς τα έξω από τη μύτη ή τη μύτη. Πάνω από τα βλεφαρικά επιθηλιακά κύτταρα υπάρχουν δύο στρώματα βλεννογόνου. Η βλέννα παράγεται από έναν άλλο τύπο επιθηρικού θηλίου που ονομάζεται μικρός βοθρίου. Μια λεπτότερη εκδοχή της βλεννογόνου βρίσκεται αναμεμειγμένη με τις δέσμες των βλεφαρίδων, ενώ ένα παχύτερο στρώμα βρίσκεται πάνω από αυτό το στρώμα. Η βλέννα αποτελείται από βλεννογόνο ουσία, η οποία αναφέρεται σε ένα δίκτυο πολυειδών συμπλεγμένων με σάκχαρα.

Η βλεννογόνος μεμβράνη και η βλέννα είναι ειδικά σχεδιασμένα για να προστατεύουν από την καταστροφή οποιουδήποτε μικροοργανισμού ή σωματιδίου στα νεογνά. Στο εσωτερικό των πνευμόνων υπάρχουν εξειδικευμένα επιθηρικά κύτταρα που δεν έχουν βλεφαρίδες. Υπάρχουν επίσης κύτταρα βλεννογόνων στους νεογνούς. Στα παιδιά, υπάρχουν μόνο 20 επιθηλιακά κύτταρα, συνδετικός ιστός και τριχοειδή αγγεία, όλα σχεδιασμένα να εκτείνονται στη λειτουργία του συσσωρευμένου οξυγόνου στο σώμα και την ανταλλαγή της με διοξείδιο του άνθρακα. Όταν σωματίδια ή μικροοργανισμοί φτάνουν στους νεογνούς, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή, καθώς υπάρχει πολύ μικρή προστασία εκεί. Η σημασία της υγείας της βλέννας και της βλεννογόνου των αεραγωγών για τη θεραπεία της ιογενούς λοίμωξης δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί, καθώς οι καταστάσεις που σχετίζονται με την κακή λειτουργία αυτής της γραμμής άμυνας συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο σοβαρότερης λοίμωξης.

Έλεγχος της γαστρεντερικής οδού μόλυνσης

Η δευτερεύουσα οδός εισόδου ενός σας στον οργανισμό είναι μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα. Στον γαστρεντερικό σωλήνα, υπάρχουν διάφοροι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την επένδυση της βλέννας. Οι πιο αξιοσημείωτες προσεγγίσεις είναι οι πεπτικές εκκρίσεις, όπως το αίμα του κυνηγιού και τα πεπτικά ένζυμα. Η δομή του συστήματος υγείας στο εσωτερικό είναι επίσης πολύ μεγαλύτερη. Εάν κάποιος καταφέρει να αποφύγει αυτούς τους προστατευτικούς παράγοντες και να μολύνει τον γαστρεντερικό σωλήνα, είναι σε θέση να εισέλθει στην κυκλοφορία του εσωτερικού και να μολύνει επίσης τους νεογέννητους. Ένας άλλος παράγοντας που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο της δευτερογενούς διέγερσης της μόλυνσης είναι η συγκέντρωση πεπτικών ενζύμων. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η ένταση των παγκρεατικών ενζύμων αποτελεί σημαντικό παράγοντα παράγοντα για όλες τις ιογενείς αναπνευστικές θεραπείες. Στην πραγματικότητα, η θεραπεία της υποκατάστασης των ενζύμων είναι η βασική ιατρική προσέγγιση για τη μείωση της πίεσης των πνευμονικών λοιμώξεων σε αυτές τις διαταραχές. Τα ένζυμα που σχετίζονται με τις αλληλεπιδράσεις, οι αντίστοιχες, είναι σε θέση να αφομοιώσουν όχι μόνο τις εναλλαγές των τροφίμων αλλά και τις αλληλεπιδράσεις στα κυτταρικά συστατικά του ιού. Οι ιδιαιτερότητες περιέχουν πρωτεΐνες που προεξάγονται από τις κυτταρικές μεμβράνες τους και διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη διαδικασία μόλυνσης. Χωρίς αυτές τις τροποποιήσεις, ο άνθρωπος απλά δεν μπορεί να εισέλθει στα ανθρώπινα κύτταρα. Οι συμπτωματικές περιπτώσεις είναι επίσης αποτελεσματικές στην υποστήριξη της φθοράς της βλέννας στους αεραγωγούς.

Τι καθορίζει τη σοβαρότητα της αναπνευστικής λοίμωξης;

Η αμοιβή μεταξύ μιας ήπιας και μιας σοβαρής λοίμωξης φαίνεται να βασίζεται σε μερικά πράγματα. Το πιο σημαντικό είναι το ιικό φορητό υπολογιστή στο οποίο εκτιμάται πραγματικά ένα άτομο. Εάν το φορητό υπολογιστή στο οποίο εκτιμάται ότι ένα άτομο είναι αρκετά ακριβό, τότε αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος για μια πιο σοβαρή λοίμωξη. 

Ένας άλλος παράγοντας που καθορίζει τη σοβαρότητα της αναπνευστικής λοίμωξης μπορεί να είναι η αίσθηση του ασθενούς να ταξιδεύει κατά μήκος της αναπνευστικής οδού στα βρέφη. Μια ιογενής λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος ξεκινά γενικά από τη μύκητα και ταξιδεύει προς τα κάτω από τους αεραγωγούς. Όσο πιο βαθιά προχωράει, τόσο πιο σοβαρή ή σοβαρή είναι η λοίμωξη. Θυμηθείτε ότι τα κύτταρα των πνευμόνων έχουν μικρή προστασία. Κατά τη διάρκεια μιας ιογενούς λοίμωξης των πνευμόνων, τα επιθηλιακά κύτταρα των πνευμονικών κυττάρων δεν καταστρέφονται μόνο από τον μολυσματικό ιό, αλλά και από την ανοσολογική επίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη. Εάν η δράση και ο καθαρισμός του συστήματος είναι γρήγορος, η λοίμωξη μπορεί να περιοριστεί και να περιοριστεί μέσα σε λίγες ημέρες. Εάν αν και η ανοσολογική απόκριση είναι είτε ανεπαρκής είτε υπερβολικά επιθετική, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές βλάβες.

Πώς να υποστηρίξετε την πρώτη γραμμή άμυνας 

Από την άλλη συζήτηση, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το πρώτο βήμα για την υποστήριξη της άμμου του οδηγού μας έναντι μιας αναπνευστικής λοίμωξης ή οποιουδήποτε οργανισμού που ασχολείται με την αναπνευστική οδό είναι η υποστήριξη της ενέργειας ενός βλεννογόνου χωρίς βλεννογόνο φραγμό. Ακολουθούν ορισμένες βασικές στρατηγικές: 

• Επαρκής ενυδάτωση.
• Παροχή βασικών θρεπτικών συστατικών για την επιθηλιακή λειτουργία και την παραγωγή βλεννογόνου (τα συστατικά της βλέννας).
• Χρησιμοποιήστε ενυδατικές ενυδατικές ενώσεις .
• Εξετάστε την ενδεχόμενη συμπλήρωση με ν-ακετυλοβλυεΐνη (NAC).

Η επαρκής ενυδάτωση είναι το κάλυμμα

Το νερό είναι ζωτικής σημασίας για την καταπολέμηση των βλεννογόνων. Η βλεννογόνος που παράγουν τα επιθηλιακά κύτταρα γίνεται «στεγνή», διαφορετικά δεν θα υπάρχει αρκετός χώρος στο ίδιο με το κύτταρο. Οι βλεννίνες είναι σε θέση να δεσμεύουν 1.000 φορές το βάρος τους σε νερό. Χωρίς επαρκές νερό, δεν μπορούν να αναπτυχθούν. Θυμηθείτε τα επίπεδα ανάπτυξης. Εκείνα τα φτηνά συστατικά που μεγαλώνουν όταν τα αφήνετε στο νερό. Έτσι σχηματίζεται η βλέννα. Έτσι, η επαρκής ποσότητα νερού είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία της βλέννας. Οι υγραντήρες μπορεί να βοηθήσουν στη διατήρηση της υγρασίας των αεραγωγών, αλλά η εξασφάλιση επαρκούς ενυδάτωσης από μέσα προς τα έξω είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή λειτουργία του φραγμού. 

Βασικά θρεπτικά συστατικά για την υποστήριξη ενός αποτελεσματικού βλεννογόνου βλεννογόνου βλεννογόνου

Η ανεπάρκεια οποιασδήποτε βασικής βιταμίνης και μετάλλων μπορεί να οδηγήσει σε αλλοίωση του βλεννογόνου φραγμού. Τα επιθηλιακά κύτταρα χρειάζονται την παροχή θρεπτικών συστατικών προκειμένου να αναπαραχθούν σωστά και να επιτελέσουν τόσο τον δομικό όσο και τον κατασκευαστικό ρόλο τους. Τα κύτταρα αυτά δεν παράγουν μόνο βλεννογόνο, αλλά και πολλές άλλες προστατευτικές ουσίες που είναι κρίσιμες για την καταπολέμηση των ίδιων και των επιβλαβών οργανισμών. Η λήψη πολλαπλών βιταμινών και ανόργανων συστατικών είναι ζωτικής σημασίας. Πάρτε ένα που παρέχει τουλάχιστον το απαραίτητο επίπεδο διαιτητικής πρόσληψης για βασικά θρεπτικά συστατικά όπως η τροφή A, C, και D; συμπλήρωση του συμπλέγματος Βκαι ψευδάργυρος , καθώς τα θρεπτικά συστατικά αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Δεδομένου ότι οι περισσότερες πολυθρεπτικές ουσίες διατηρούν πλέον β-καροτένιο ως πηγή βιταμίνης Α, θα συνιστούσε επίσης τη λήψη πρόσθετης βιταμίνης Α με τη μορφή ρετινίνης. Αυτή η μορφή έχει πιο άμεση αντιμολυσματική δράση.

Σταθμός Α

Η ομάδα Α ήταν η πρώτη λιποδιαλυτική κατάσταση που ανακαλύφθηκε, αλλά αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο ονομάστηκε «Α» - του έδωσε αυτό το όνομα για να υποδείξει τις «αντιμολυσματικές» ιδιότητές της. Η κατάσταση Α είναι απολύτως κρίσιμη για την υγεία και τη λειτουργία των βλεννογόνων παραγόντων. Τα άτομα με ανεπάρκεια βιταμίνης Α είναι πιο ευάλωτα σε μολυσματικές ασθένειες, γενικά, αλλά κυρίως σε ιογενείς θεραπείες. Η συνδυασμένη χορήγηση της βιταμίνης Α έχει αποδειχθεί ότι παράγει σημαντικά οφέλη στη βελτίωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος κατά τη διάρκεια των ιογενών λοιμώξεων, ιδίως κατά την καταπολέμηση των ιών του αναπνευστικού συστήματος. 

Τα δοσολογικά εύλογα για το υπόλοιπο Α αντικατοπτρίζουν την πρόθεση χρήσης. Κατά τη διάρκεια των ενηλίκων του κρυολογήματος και της γρίπης για την υποστήριξη της υγείας του βλεννογόνου και του θεραπευτικού συστήματος, μια δόση 3.000 mcg (10.000 IU) για την καταπολέμηση τους και 1.500 mcg (5.000 IU) για τις γυναίκες είναι ασφαλέστερη. Κατά τη διάρκεια μιας οξείας ιογενούς λοίμωξης, μια εφάπαξ δόση από περίπου 15.000 mcg ή 50.000 IU για μία ή δύο ημέρες είναι ασφαλέστερη, καθώς υπάρχει ομοιόμορφη μηδενική πιθανότητα. Επειδή οι υψηλές δόσεις βιταμίνης Α κατά τη διάρκεια της ενισχυτικής μπορεί να προκαλέσουν γενετικές ανωμαλίες, οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία δεν πρέπει να συμπληρώνουν το συμπλήρωμα διατροφής με περισσότερες από 1.500 mcg (5.000 IU) βιταμίνης Α την ημέρα. Η ίδια προειδοποίηση ισχύει και κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Θέμα D

Η ιδιότητα D είναι επίσης σημαντικό να λαμβάνεται λίγο περισσότερο από ό, τι συνήθως περιέχεται σε μια σύνθεση πολλαπλών βιταμινών και ανόργανων συστατικών. Υπάρχει ένας αυξανόμενος όγκος επιστημονικών δεδομένων που δείχνει ότι τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D αυξάνουν τον κίνδυνο ιογενών αναπνευστικών λοιμώξεων. Δεδομένου ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε το σωματικό D στο δέρμα μας όταν αυτό αλληλεπιδρά με το ηλιακό φως, υπάρχει προφανώς μια φυσική τάση για πολλούς ανθρώπους να παράγουν λιγότερη ποσότητα D κατά τους χειριστικούς τους τρόπους. Η συμπλήρωση της διατροφής με πρόσθετη τροφή D μπορεί να βοηθήσει στη χειρουργική επέμβαση αυτής της χειρωνακτικής πτώσης των επιπέδων της βιταμίνης D. 

Κατά τη διάρκεια των μεθόδων χειρισμού τους, οι ειδικοί σε θέματα βιταμίνης D συνιστούν τη λήψη 5.000 IU καθημερινά για ενήλικες και παιδιά άνω των 10 ετών. Για παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους η δόση είναι 1.000 IU, για παιδιά ηλικίας 2-4 ετών 2.000 IU και για παιδιά ηλικίας 4 έως 9 ετών η προτεινόμενη δόση είναι 3.000 IU. 

Χρησιμοποιήστε ενυδατικές ενώσεις ενζύμων σε φόρμουλες

Ορισμένα ένθετα ισότητας δείχνουν οφέλη στη βελτίωση της σύνθεσης, των φυσικών χαρακτηριστικών και της λειτουργίας της βλεφαρίσματος. Οι πρώτοι χρησιμοποιούνται συχνά σε πεπτικές φόρμες για να βοηθήσουν στη διάσπαση των διαιτητικών παραγόντων. Όταν αφαιρούνται με τον τρόπο αυτό, μακριά από τη διατροφή, αυτές οι πολυάριθμες απορροφώνται στην κυκλοφορία του σώματος για να αναπτύξουν ενισχυτικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιδράσεων στη βλεννογόνο. 

Η καλύτερα μελετημένη συνιστώσα είναι η μουζέση - μια ειδική μυκητιακή ένωση με επιβεβαιωμένες δράσεις στην ανίχνευση της αναπνευστικής οδού. Μια κλινική μελέτη εξέτασε την επίδραση της μουλιάς στη βλέννα σε ασθενείς με χρόνια βρογχίτιδα. Οι ασθενείς έλαβαν τυχαία είτε το σύνθετο είτε το εικονικό φάρμακο για δέκα ημέρες. Ενώ το εικονικό φάρμακο δεν είχε καμία επίδραση στη βλεννογόνο, η μόλυνση προκάλεσε σημαντικές αλλαγές τόσο στο ιξώδες όσο και στην ελαστικότητα (ελαστικότητα) στο τέλος της θεραπείας. Στην πραγματικότητα, η βελτίωση της νόσου και της λειτουργίας της βλεφαρίσματος εμφανίστηκε έως και δέκα ημέρες μετά το τέλος της θεραπείας.

Σε μια άλλη μελέτη των δεκαήμερων διπλών τυφλών, η συσχέτιση αποδείχθηκε ότι όχι μόνο βελτιώνει την ιξωδοελαστικότητα της βλέννας, αλλά και ότι μειώνει τη συγκράτηση των αεραγωγών.  Άλλες ομοιότητες όπως η βρωμελίνη και η πεπτιδό της σερρατίας έχουν παρόμοια αποτελέσματα. Η συμπλήρωση, η βρωμελίνη και η πεπτιδασμός της σερρατίας μειώνουν την πυκνότητα της βλέννας ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν την εμφάνιση της βλέννας καθώς και αυξάνουν δραματικά την ακτινοβολία μεταφοράς της βλέννας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η πολύ μεγαλύτερη βλεφαρίδα που είναι αποτελεσματική στην εξάλειψη των μικροβίων και στη μετακίνησή τους από το σώμα. Εκτός από την ενίσχυση των μηχανικών επιδράσεων της βλέννησης, οι παράγοντες μπορούν να επιτρέψουν σε ειδικούς προστατευτικούς παράγοντες εντός της βλέννας να εξουδετερώνουν αποτελεσματικά τους εισερχόμενους οργανισμούς. Ορισμένοι από τους προστατευτικούς παράγοντες που εκλύουν τη βλέννα είναι η εκκριτική IgA, οι διάφοροι αναστολικοί παράγοντες που προέρχονται από τα λευκά αιμοσφαίρια και εμποδίζουν τους ιούς, το μονοξείδιο του αζώτου και τη λτορφερίνη.

Ν-ακετυλοδιαλυτίνη και αναπνευστική υγεία

Η Ν-ακετυλοβλεΐνη (NAC) είναι ένα αμινοξύ που περιέχει θείο και έχει εκτεταμένη ιστορική χρήση ως αιτία αποδυνάμωσης της βλεννογόνου για την υποστήριξη της αναπνευστικής οδού. Χρησιμοποιείται επίσης στο σώμα για την ενισχυμένη γλουταθειόνη - το σημαντικότερο αντιοξειδωτικό για ολόκληρη την αναπνευστική οδό και τα παιδιά τους. Τα άτομα που εκτίθενται σε αναπνευστικές τοξίνες ή άλλες αναπνευστικές τοξίνες, που πάσχουν από παθήσεις που σχετίζονται με την απειλή, όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία και άλλες παθήσεις, έχουν χαμηλότερα επίπεδα γλυκοπάθειας. Το συμπλήρωμα NAC μπορεί να ενισχύσει τα επίπεδα γλουταθίνης και να βοηθήσει στην προστασία των πνευμονογόνων και της αναπνευστικής οδού.

Η NAC είναι επίσης ένας παράγοντας αποδυνάμωσης της βλέννας. Η NAC βοηθά στη μείωση του οξέος των βρογχικών εκκρίσεων. Η NAC έχει επίσης διαπιστώσει ότι βελτιώνει την ικανότητα των βλεφαρίδων της αναπνευστικής οδού για να καθαρίσει τη βλέννα, αυξάνοντας το ποσοστό απορρόφησης κατά 35%. Ως αποτέλεσμα αυτών των επιδράσεων, το NAC μπορεί να βελτιώσει τη βρογχική και πνευμονική λειτουργία, να μειώσει τον ήχο και να βελτιώσει τον κορεσμό του οξυγόνου όταν η αναπνευστική οδός βρίσκεται υπό πίεση. Για να μειωθεί ο κίνδυνος μόλυνσης και να ενισχυθούν τα επίπεδα γλουταθίνης στους νεογέννητους, η δοσολογία είναι γενικά 500 έως 1.000 mg ημερησίως. Για χρήση στη μείωση του πάχους της βλέννας, η τυπική δοσολογία είναι 200 mg τρεις έως τέσσερις φορές πιο γρήγορα.

Αναφορές: 

1. Μάθιου Τζέι Λ. Συμπλήρωμα βιταμίνης Α για προφύλαξη ή θεραπεία στην παιδική πνευμονία: η συστηματική ανασκόπηση των δοκιμασμένων δοκιμών. Ινδός παιδίατρος. 2010 Μάρτιος 47 (3): 255-61.
2. Τέιμουρι-Ραντ Μ, Σόκρι Φ, Σαλίμι Β, Μαράσι Σ.Μ. Η αλληλεπίδραση μεταξύ της βιταμίνης D και των ιογενών λοιμώξεων. Πρεσβύτερος Μεντ Βιρόλ. 29 Μαρτίου 2019 (2): e2032.
3. Μπράγκα PC, Μορέτι Μ, Πιατσέντσα Α, Μοντόλι CC, Γκουφάντι EE. Η βελτίωση του θαλασσινού νερού στη διατήρηση της βρογχικής βλέννας σε ασθενείς με χρόνια βρογχίτιδα. Σχεδιασμός διπλήρωσης σε σχέση με τον εικονικό φάκελο. Διεθνής Κλινική Φαρμακολική Αναφορά 1993, 13 (3): 179-85.
4. Μορέτι Μ, Μπερτόλι Ε, Βουλγαρέλι Σ., κ.α. Η βελτίωση της θαλάσσιας διάθεσης στα βιοχημικά συστατικά των συστατικών των αιθυλίων σε χαμηλά επίπεδα βροχής: διπλή αντιστάθμιση της μελέτης έναντι του εικονικού φαρμάκου. Διεθνής Κλινική Φαρμακολική Ανάλυση 1993, 13 (5): 275-80.
5. Λουιζέτι Μ, Πικσιόνι PD, Ντάιν Κ, και συν. Ορισμένες ιδιότητες της αλκαλικής περιεκτικότητας του Aspergillus melleus. Αντίδραση ιστών Int J. 1991; 13 (4): 187-92.
6.  Μπράγκα PC, Ραμπόλντι Γ, Ορνάγκι Α, και συν.  Ρεολογική αξιολόγηση in vitro της βλεννολυτικής διαδικασίας που προκαλείται από τη θαλάσσια απρόση. Αναφορά φαρμακόλης 1990 Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 22 (5): 611-7.
7. Ματζίμα Υ, Ιναγκάκι Μ, Χιράτα Κ, και συν.  Η επίδραση ενός μονολυτικού ενζύμου που χορηγείται από την πίεση στην αστερικότητα και το οξύ της ρινικής βλέννας.  Αρχ Οτορινολαρυγγόλη.  1988; 244 (6): 355-359.  
8. Νακαμούρα Σ, Χασιμότο Υ, Μικάμι Μ, και συν. Επίδραση της επίδρασης της ενδομυϊκής ενδομυϊκής ενζύμης σε ασθενείς με μακροχρόνια διάρκεια των αεραγωγών. Σμονολογία. 2003 Σεπ.; 8 (3) :316-20.
9. Σιμούρα Σ, Οκούμπο Τ, Μαέντα Σ, και συν. Επίδραση των εμβολίων στη μείωση της ιωδοελαστικότητας των επιδράσεων in vivo. Βιορεολογία. 1983; 20 (5) :677-83.
10. Kesic MJ, Hernandez M, Jaspers I. Η ανώτερη συγκέντρωση/αντισταθμίσεις των αεραγωγών σε ασυλληπτικούς παράγοντες συμβάλλει στην προφανή απόσπαση και αντιπαράθεση του γλυκόζου του Α. Αναπνευστική Αναθ. 2012 Σεπ 19; 13:82.
11. Santus P, Corsico A, Solidoro P, Braido F, Di Marco F, Scichilone N. Οξειδές στρες και αναπνευστικό σύστημα: φαρμακευτική και κλινική επανεκτίμηση της Ν-ακετυλοϋποΐνης. ΧΑΠ. 2014 Δεκέμβριος 11 (6) :705-1.
12. Στέι Γ, Στέουρερ Τζ, Μπάχμαν Σ., Μέντιτσι Τ.Κ., Τράμερ Μ. Η επίδραση του Ν-ακετυλουλοφυΐνης που χορηγείται από το στήθος στη μακροχρόνια βρογχίτιδα: ποσοτική ανασκόπηση του σώματος. Eur Respir J 2000; 16 (2) :253-62.
13. Grandjean EM, Berthet P, Ruffmann R, Leuenberger P. Αποτελεσματικότητα της μακροχρόνιας χορήγησης της μακροχρόνιας χορήγησης κατά τη διάρκεια της βρογχοπμοννευικής νόσο: μετα-ανάλυση των δημοσιευμένων διπλών τυφών, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών δοκιμών. Κλίνθερ 2000; 22 (2): 209-21.